صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در پروندهای چهار نفر خواهان خواستهای تحت عنوان ابطال سند مالکیت خوانده را مطرح نموده اند، با این توضیح که خواهانها با استناد به سابقه مالکیت رسمی مورث خود، وفق ماده 22 قانون ثبت و اینکه خوانده با مراجعه به اداره ثبت از طریق هیأت ثبتی موضوع ماده 147 اقدام به اخذ سند نموده است؛ تقاضای ابطال سند صادره را نمودهاند، دادگاه بدوی پس از رسیدگی حکم به بطلان دعوی خواهانها صادر نمود، حال سه نفر از خواهانها تقاضای تجدیدنظرخواهی و احد از ایشان تقاضای فرجام خواهی نموده است، حال بیان فرمائید تکلیف دادگاه بدوی در این مورد چیست و آیین عملکرد دادگاه بدوی و مرجع تجدیدنظر و فرجام باید به چه صورت باشد؟
نظر هیئت عالی
در فرض سوال، نظریه اکثریت مطلوب است، با این توضیح که ابتدا پرونده به لحاظ تجدیدنظرخواهی برخی از اصحاب دعوا، پرونده به دادگاه تجدیدنظر ارسال و پس از اظهارنظر و اصدار رأی دادگاه تجدیدنظر و اعاده آن به دادگاه بدوی، با رعایت تشریفات قانونی و تبادل لوایح، اصل پرونده برای رسیدگی فرجامی به دیوان عالی کشور ارسال خواهد شد تا با رعایت سلسله مراتب و ترتیب سازمان قضاوتی و مراجع مذکور، از صدور آراء متهافت جلوگیری شود.
نظر اکثریت
در این مورد، دادگاه بدوی مکلف است اصل پرونده را به دادگاه تجدیدنظر ارسال و تا قبل از وصول نتیجه تجدیدنظرخواهی اقدامی در جهت ارسال پرونده به دیوان عالی کشور ننماید؛ پس از وصول نتیجه تجدیدنظرخواهی، دادگاه، اصل پرونده را برای رسیدگی به فرجام خواهی واصله به دیوان عالی کشور ارسال مینماید؛ با این روش، از یک سو ترتیب مراحل اعتراض یعنی ابتدا تجدیدنظرخواهی و سپس فرجام خواهی رعایت میشود و از سوی دیگر از صدور آراء متهافت جلوگیری به عمل می آید.
نظر اقلیت
با عنایت به مواد 339-340-378-379-385 قانون آیین دادرسی مدنی، به محض وصول دادخواستهای تجدیدنظر و فرجام مرجع بدوی مکلف است فرایند تبادل لوایح را انجام و سپس از پرونده یک بدل تهیه و بدل پرونده را به مرجع تجدیدنظر و اصل پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نماید و به هردو مرجع مراتب وجود فرجام و تجدیدنظر اعلام تا در اتخاذ تصمیم خود لحاظ نمایند و موجبی برای متوقف نگه داشتن دادخواست فرجامخواهی وجود ندارد.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 147 قانون ثبت | ماده 22 قانون ثبت اسنادواملاک | ماده 339 قانون آیین دادرسی مدنی | ماده 340 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 | ماده 378 قانون آئین دادرسی مدنی