صورت‌جلسه نشست قضائی

کد نشست:۱۴۰۴-۱۱۷۵۳
برگزار شده توسط:استان بوشهر/ شهر برازجان
تاریخ برگزاری:۱۴۰۲/۰۹/۲۰
موضوع:ادعای مستثنیات دین نسبت به محل کسب و کار

پرسش

چنانچه جهت استیفاء محکوم‌به مغازه محکوم‌علیه شناسایی و توقیف شده و محکوم‌علیه اعلام نموده که مغازه تنها راه امرار معاش ایشان بوده است و درخواست دارد بخشی از وجه حاصل از فروش و مزایده مغازه، جهت رهن و اجاره مغازه برای امرار معاش به او داده شود. آیا امکان پرداخت بخشی از وجه حاصل فروش و مزایده مغازه به محکوم‌علیه جهت رهن و اجاره متصور است؟

نظر هیئت عالی

نظر به این‌که آنچه در ماده 24 قانون نحوۀ اجرای محکومیت‌های مالی مقرر شد، موارد حصری است و «مغازه» جزء مستثنیات دین بیان شده است؛ لذا غیر از ابراز و وسایل کار موجود در مغازه که وسیله فعالیت شغلی محکوم‌علیه (مدیون) می‌باشد، بنابراین پرداخت بخشی از وجه حاصل از مزایده و فروش مغازه (به عنوان محل فعالیت مدیون) به محکوم‌علیه توجیه قانونی ندارد.

نظر اکثریت

با توجه به اینکه قانون‌گذار به موجب ماده ۲۴ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مستثنیات دین را به صورت حصری بیان نموده است که مغازه جزء مستثنیات دین در ماده مزبور ذکر نشده است؛ لذا امکان پرداخت وجه حاصل از مزایده و فروش مغازه به محکوم‌علیه نمی‌باشد.

نظر اقلیت

با نظر به ماده ۲۴ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های "وسایل و ابزار کار کسبه، پیشه‌وران، کشاورزان و سایر اشخاص که برای امرار معاش ضروری آنها و افراد تحت تکفلشان لازم است" را از جمله مستثنیات دین بیان نموده است؛ پرداخت بخشی از وجه حاصل از فروش و مزایده مغازه به محکوم‌علیه جهت رهن و اجاره مغازه در فرض سوال جایز است.

مبحث

کلمات کلیدی

مستندات قانونی

ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی

ادعای مستثنیات دین نسبت به محل کسب و کار | نشست قضایی | قضا