صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
با توجه به مواد 226 تا 230 قانون مدنی هرگاه در ضمن معامله شرط شده باشد که متعهد در صورت تأخیر در انجام تعهد روزانه مبلغی را به عنوان خسارت بپردازد، چنانچه متعهد در اثنای کار به واسطه علتی که مربوط به شخص اوست، مانند ناتوانی مالی از انجام تعهد استنکاف نماید، متعهدٌله تا چه زمانی میتواند خسارت مذکور را مطالبه نماید؟
نظر هیئت عالی
در فرض سؤال - تا زمانی که متعهد بدون وجود عوامل خارجی چون فرسماژور و ... به تعهد خود عمل نکرده، ملزم به پرداخت خسارت تأخیر روزانه در حق متعهدله میباشد؛ مگر اینکه ثابت شود عدم انجام تعهد به واسطه عوامل خارجی یا ناتوانی و اعسار متعهد بوده است که از آن تاریخ قابلیت مطالبه ندارد.
نظر اکثریت
تا زمانی که متعهد به تعهد عمل نکرده است، متعهدٌله میتواند از بابت تأخیر در اجرای تعهد به استناد قاعده «المؤمنون عند شروطهم» خسارت دریافت نماید و همچنین ماده 10 قانون مدنی در موضوع، حاکمیت دارد.
نظر اقلیت
متعهدٌله تا زمانی که متعهد به تعهد خود عمل نکرده است میتواند خسارت بگیرد؛ اما مشروط بر اینکه مدت مذکور بر اساس عرف لحاظ شود و به صورت مطلق نمیتوان تا زمان اجرای تعهد خسارتی در نظر گرفت، چراکه ممکن است معامله غرری گردد.
مبحث
مستندات قانونی
ماده 226 قانون مدنی | ماده 230 قانون مدنی