صورت‌جلسه نشست قضائی

کد نشست:۱۳۹۷-۳۳۲۷
برگزار شده توسط:استان آذربایجان شرقی/ شهر تبریز
تاریخ برگزاری:۱۳۹۷/۰۶/۱۳
موضوع:اعتراض به قرارهای بازداشت موقت صادره از دادگاه‌های کیفری یک

پرسش

قرارهای بازداشت موقت صادره از دادگاه‌های کیفری یک قابل اعتراض می‌باشند یا خیر و در صورت قابل اعتراض بودن مرجع رسیدگی به اعتراض دیوان‌عالی‌‌کشور است یا دادگاه‌های تجدیدنظر؟

نظر هیئت عالی

اولاً در مواردی که پرونده امر مستقیماً در دادگاه کیفری یک مطرح می‌شود، مستفاد از مواد 226، 270 و قسمت اخیر ماده 341 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 قرار بازداشت موقت صادره از سوی دادگاه (و نیز چنانچه قرار مبنی بر ابقای قرار تامین یا تشدید آن بوده و قرار کفالت یا وثیقه صادره منتهی به بازداشت متهم شده باشد)، از سوی متهم قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان (به استناد تبصره ماده 80 این قانون) است. ثانیاً در خصوص مواردی که دادگاه کیفری یک متعاقب انجام تحقیقات مقدماتی در دادسرا و ارسال پرونده به دادگاه (در مرحله رسیدگی و دادرسی به معنای اخص) مبادرت به صدور قرار بازداشت موقت می‌نماید، مطابق مواد 246 و 405 قانون آیین دادرسی کیفری 1392، قرار مزبور، قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان است. بنابراین نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان تبریز استان آذربایجان شرقی، در حدود فوق الذکر مورد تایید است.

نظر اتفاقی

بر طبق ماده 270 قانون آیین دادرسی کیفری قرار بازداشت موقت یکی از قرارهای قابل اعتراض بازپرس شناخته شده و بر طبق ماده 246 قانون مذکور در مواردی که پرونده متهم در دادگاه مطرح می‌شود و از متهم قبلاً تأمین اخذ نشده و یا تأمین قبلی منتفی شده باشد، دادگاه قرار تأمین صادر می‌کند و چنانچه تصمیم دادگاه منتهی به صدور قرار بازداشت موقت شود، این قرار طبق مقررات این قانون، قابل اعتراض در دادگاه‌های تجدیدنظر استان است و صلاحیت‌های دیوان‌عالی‌کشور استثنایی بوده و سوال از موارد استثناء نمی‌باشد. لذا قرار بازداشت موقت قابل اعتراض و مرجع رسیدگی به اعتراض، دادگاه‌های تجدیدنظر می‌باشد.

مبحث

کلمات کلیدی

مستندات قانونی

ماده 246 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 270 قانون آیین دادرسی کیفری

اعتراض به قرارهای بازداشت موقت صادره از دادگاه‌های کیفری یک | نشست قضایی | قضا