صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اقلیت

الف) اعتراض به رأی در مرحله واخواهی از جمله طرق عادی اعتراض به آرا میباشد. نظر بـه اینکه اعتراض ثالث در کنار اعاده دادرسی و اعمال (ماده 326 قانون آیین دادرسی مدنی) و فرجام از جمله طرق فوقالعاده اعتراض در قانون آیین دادرسی مدنی اسـت، بنـابراین، در مرحله واخواهی، پذیرش درخواست اعتـراض ثالـث طـاری بلااشـکال نیسـت؛ زیـرا دادگاه پس از صدور رأی غیابی، فارغ از رسیدگی است و تسـلیم دادخواسـت اعتـراض طاری در مرحله واخواهی (بـه دلیـل اینکـه از مجمـوع مـواد (421 و 423 قـانون آیـین دادرسی مدنی) چنین استفاده میشود که تسلیم درخواست اعتراض در حـین دادرسـی و تا قبل از صدور حکم برای معترض تکلیف است). بنابراین، پذیرش درخواست اعتراض ثالث طاری در مرحله واخواهی امکانپذیر نیست. ب) با عنایت به رأی دیوانعالی تمیز مورخ 14 و 15 آذر ماه سال 1309 به این شرح: شـخص ثالث باید اعتراض خود را به آخرین محکمه ای کـه صـادرکننده حکـم بـوده تقـدیم دارد. بنابراین، حکم محکمه استیناف اگر مبنی بر تأیید حکـم بـدایت باشـد، اعتـراض شـخص ثالث، به محکمه استیناف داده میشـود و نظـر بـه اینکـه اکثـر نویسـندگان حقـوقی آیـین دادرسی سابق و حال بر این عقیدها ند که تأیید حکم در مرحله پـژوهش و تجدیـدنظر، بـه معنای صدور رأی قطعی تلقی میشود به همـین جهـت در اعمـال مـواد 31 و 18 قـانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب سابق، (با رعایت جایگزین مواد جدید آیین دادرسـی مدنی نیز رعایت میشود و تأیید رأی در ماهیت، تفاوت معنایی با صدور رأی ندارد.