صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در صورت تحقق شرایط اعمال مقررات تعدد و تکرار جرم با همدیگر؛ شیوه اعمال مقررات ناظر بر تشدید مجازات با توجه به قانون کاهش مجازات حبس تعزیری چیست؟
نظر هیئت عالی
اعمال ماده 137 ق.م.ا (اصلاحی) موکول به این است که حداکثر مجازات جرم مشخص باشد تا دادگاه بتواند اختیار خود نسبت به تعیین کیفر به بیش از حداکثر (به اضافه یک چهارم) محکوم کند یا کمتر از یک چهارم. بنابراین ابتدا باید طبق ماده 134 قانون مجازات اسلامی حداکثر جرایم معین شود که در فرض قسمت اول این ماده همان حداکثر مقرر در قانون است. در فرض بیش از سه جرم بودن، حداکثر مجازات هر جرم، یک و نیم برابر حداکثر مقرر در متن قانون است. در این فرض دادگاه میتواند متهم (که جرائم او ثابت شده) را طبق ماده 137 اصلاحی به بیش از حداکثر محاسبه شده (یک و نیم برابر فرض قبل که بیش از سه جرم نباشد) تا یک چهارم همین حداکثر جدید محاسبه شده محکوم کند. «تا یک چهارم حداکثر» باید بر مبنای حداکثری که طبق ماده 134 معلوم میگردد محاسبه شود. (حسب مورد حداکثر متن قانون یا حداکثر با احتساب نصف آن)
نظر اتفاقی
در جرایم تعزیری، در فرضی که دو عامل تشدیدکننده مجازات یعنی تعدد و تکرار که هر دو حکم مقنن است، وجود دارد، باید هر دو عامل در تعیین مجازات مرتکب لحاظ شود. ابتدا مجازات مرتکب بر اساس مقررات ماده 134 قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399 (ماده 12 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری) تعیین و سپس مجازات تعیین شده بر اساس ماده 137 اصلاحی قانون آیین دادرسی کیفری 1399 تشدید میشود و با توجه به عبارت «بیش از حداکثر مجازات مقرر قانونی تا یکچهارم» که در دو ماده یاد شده آمده است، تشدید مجازات با لحاظ هر دو عامل مشدده (تعدد و تکرار) بیش از حداکثر مجازات به اضافه یکچهارم آن نخواهد بود.
مستندات قانونی
ماده 12 قانون کاهش حبس تعزیری | ماده 136 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 | ماده 137 قانون مجازات اسلامی