صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اقلیت

اولاً: عبارت از خواهان تأمین مناسبی اخذ نماید مقرر در ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی قید مباشرت است و کسی غیر از اصحاب دعوای مدنی نمی‌تواند تعهدات و تکالیف خواهان را انجام دهد، ثانیاً: فلسفه اخذ تأمین جبران خسارات احتمالی خوانده دستور موقت است که در نتیجه صدور و اجرای دستور موقت متضرر شده است و حتی در این موارد به وحدت ملاک از ماده ۱۲۰ قانون آیین دادرسی مدنی و توجه به ماده ۳۲۴ این قانون امکان دادرسی فوری و غیر تشریفاتی و صدور حکم قطعی از جانب دادگاه به درخواست خوانده دستور موقت علیه خواهان آن وجود دارد، لذا اقتضاء این اثر و ضمانت اجرای قانونی برای تأمین ماخوذه نیز این است که تأمین اخذ شده جز از خواهان اخذ نشود و ثالثاً: صرف عدم منع در تشریفات دادرسی مجوز اقدام به اخذ تأمین از اشخاص ثالث نیست چرا که به حکم ماده قانون یک آیین دادرسی مدنی با توجه به تشریفاتی و آمره بودن قواعد آن امکان دادرسی جزء در چارچوب مقررات وجود ندارد. رابعاً: در عمده موارد قانون گذار و دیدگاه‌های حقوقی تصریح به اخذ تأمین از خواهان دارند و در مقررات دادرسی مدنی نیز خواهان کسی است که حق مورد تضییع یا انکار شده خود را نزد مراجع قضایی به حکمیت می‌گذارد، بنابراین تأمین موضوع دستور موقت صرفاً از خواهان اخذ می‌شود.