صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
شخص "الف" با صدور قرار تأمین خواسته نسبت به وجه یک فقره چک، مبادرت به توقیف ملک صادر کننده چک نموده است، ولی در مهلت 10 روز دادخواست راجع به اصل دعوی تقدیم ننموده است. با تقدیم دادخواست اعتراض ثالث شخص "ب" تقاضای رفع توقیف از ملک مزبور و توقیف مجدد آن به نفع خویش جهت اجرای رأی دیگری را نموده است، اکنون و قبل از رسیدگی به درخواست شخص "ب"، شخص "الف" ضمن طرح دعوی اصلی تقاضای تأمین مجدد مزبور را نموده است، تکلیف دادگاه چیست؟
نظر هیئت عالی
در فرض سؤال، شخص الف قبل از طرح دعوای اصلی، اقدام به طرح درخواست تأمین خواسته نموده، قرار تأمین نیز صادر و مالی توقیف شده؛ لیکن در مهلت ده روزه اقدام به طرح دعوای اصلی ننموده است. هرچند وفق ماده 112 قانون آیین دادرسی مدنی الغای قرار تأمین منوط به درخواست خوانده آن دعوا میباشد، لیکن این امر نمیتواند منافی حقوق ثالثی باشد که در پرونده دیگری به نفع او قرار تأمین خواسته صادر شده و قصد دارد همان مال را توقیف نماید؛ لذا میتواند حقوق خود را با طرح درخواست اعتراض ماده 147 قانون اجرای احکام مدنی اعمال و چون اسباب بقای آن مال در توقیف وجود ندارد، با رفع توقیف از آن مال در اجرای قرار تأمین خواسته به نام خود توقیف نماید؛ لذا نظریه اقلیت مورد تائید هیأت عالی می باشد.
نظر اکثریت
در فرض سؤال نباید از تأمین خواسته رفع اثر کنیم؛ زیرا خواهان به تکلیف خود عمل ننموده و ظرف 10 روز طبق ماده 112 قانون آیین دادرسی مدنی دادخواست تقدیم ننموده؛ منتها هرچند خواهان به تکلیف خود عمل ننموده، ولی تنها با تقاضای خوانده میتوان از تأمین رفع اثر نمود. طبق ماده 112 پیش گفته درخواست خوانده الزامی است؛ علاوه بر این طرح مجدد تأمین خواسته تحصیل حاصل است، چون رفع اثر شده و در حال حاضر باید به اعتراض ثالث رسیدگی شود.
نظر اقلیت
رفع اثر فقط به تقاضای خوانده امکانپذیر است؛ منتها ثالث تنها در چهارچوب مواد 146 و 147 قانون اجرای احکام مدنی، میتواند اعتراض ثالث مطرح نماید و به همین میزان حق برای ثالث ایجاد شده است و اگر اعتراض ثالث پذیرفته شود، از مال رفع توقیف میشود. تاریخ تأمین خواسته جدید مؤخر بوده و اولویت با معترض ثالث خواهد بود.
مبحث
مستندات قانونی
ماده 112 قانون آیین دادرسی مدنی | ماده 146 قانون اجرای احکام مدنی | ماده 147 قانون اجرای احکام مدنی