صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
آیا با وجود صدور قرار قبول تجدیدنظر خواهی توسط دادگاه بدوی، دادگاه تجدیدنظر میتواند با عدم پذیرش ادعای عذر موجه محکومعلیه، اقدام به صدور قرار عدم استماع دعوی تجدیدنظر خواهی نماید؟
نظر هیئت عالی
تشخیص دادگاه بدوی در موجه بودن تجدید نظرخواهی خارج از مهلت قانونی با صدور قرار قبولی دادخواست تجدیدنظر خواهی خارج از مهلت قطعی بوده و رسیدگی به آن یک مرحلهای است، دادگاه تجدیدنظر حق ورود به موضوعی که در صلاحیت رسیدگی آن دادگاه نیست نمیباشد، نظر اکثریت تایید میشود.
نظر اکثریت
در تبصره ۲ ماده ۳۳۹ قانون آیین دادرسی مدنی فقط قرار رد تجدیدنظر خواهی قابل اعتراض است نه قرار قبول آن، بنابراین تشخیص دادگاه بدوی مبنی بر موجه بودن عذری که سبب تاخیر در اقامه دعوی تجدید نظر خواهی شده و متعاقباً قبول تجدیدنظر خواهی، برای دادگاه تجدیدنظر لازم الاتباع است. با صدور قرار رد تجدیدنظر خواهی حق محکومعلیه مبنی بر اعتراض به رای محکومیت ساقط میشود و به همین دلیل قانونگذار از باب احتیاط امکان بازرسی مجدد قرار توسط دادگاه تجدیدنظر را پیش بینی کرده است. در حالیکه چنین فلسفهای در فرض صدور قرار قبول تجدیدنظر خواهی مطرح نیست. لذا نمیتوان به قیاس از قابل اعتراض بودن قرار رد دادخواست تجدیدنظر خواهی قرار قبول آن را هم قابل ارزیابی مجدد در مرجع تجدیدنظر دانست.
نظر اقلیت
درست است که در تبصره ۲ ماده ۳۳۹ قانون آیین دادرسی مدنی به قابل اعتراض بودن قرار قبول تجدید نظر خواهی تصریح نشده اما منطقی نیست که تشخیص دادگاه بدوی مبنی بر ناموجه دانستن عذر تجدید نظرخواه و صدور قرار رد تجدیدنظر خواهی قابل بازرسی و رسیدگی مجدد توسط دادگاه تجدیدنظر باشد و خلاف آن (قبول عذر موجه) از چنین قابلیتی برخوردار نباشد. بنابراین اگر چه قرار قبول تجدیدنظر خواهی مستقلاً قابل اعتراض نیست اما دادگاه تجدیدنظر این حق را دارد که اگر نظر دادگاه بدوی مبنی بر موجه بودن عذر را صائب نداند قرار عدم استماع دعوی تجدیدنظر خواهی صادر نماید. زیرا از مقدمات رسیدگی به دعوی تجدیدنظر خواهی احراز اقامه آن در مهلت قانونی است و دادگاه تجدید نظر که اختیار رسیدگی به شکل و ماهیت دعوی تجدیدنظر را دارد از اختیار رسیدگی به مقدمات آن از جمله "اقامه دعوی در مهلت قانونی و اظهار نظر راجع به ادعای عذر موجه" نیز برخوردار است.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرس مدنی