صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
ملاک حضوری یا غیابی بودن آراء صادره از شورای حل اختلاف برابر مقررات قانون شورای حل اختلاف میباشد یا برابر با مقررات قانون آیین دادرسی مدنی تعیین و مشخص میگردد؟ آیا اساسا در ملاکهای مزبور اختلافی وجود دارد؟
نظر هیئت عالی
با توجه به صراحت تبصره 2 ماده 18 قانون شوراهای حل اختلاف: «مقررات ناظر به صدور رأی، واخواهی، تجدیدنظر و هزینه دادرسی از حکم مقرر در این ماده مستثنی و تابع این قانون است.» و ماده 25 همان قانون، نظریه ابرازی منطبق با قانون و مورد تأیید هیأت عالی است.
نظر اکثریت
ملاک در تعیین حضوری یا غیابی بودن رأی عمومات قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی میباشد نه مقررات ماده 25 قانون شورای حل اختلاف چراکه برابر ماده 18 قانون اخیرالذکر رسیدگی در شورا تابع اصول کلی قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی دانسته است و ملاک تعیین حضوری یا غیابی بودن رای از اصول کلی قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی میباشد و از طرفی قانونگذار در ماده 303 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی به جهت جلوگیری از اطاله دادرسی ابلاغ واقعی به خوانده یا وکیل وی را نیز از موجبات حضوری دانستن رای قلمداد نموده است و اگر برابر ماده 25 قانون شورای حل اختلاف عمل شود در واقع به خوانده دعوا این اختیار داده میشود که با وجود اطلاع از دعوای مطرح شده در جلسه حضور نیافته و یک مرحله رسیدگی اضافی (واخواهی) نیز برای او لحاظ شود که منجر به اطاله دادرسی میگردد. بنابراین در تعیین حضوری یا غیابی بودن رأی علاوه بر مقررات ماده 25 قانون شورای حل اختلاف باید به عمومات ماده 303 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی رجوع گردد و مطابق آن عمل شود و این دو ماده اختلافی با هم ندارند.
مبحث
مستندات قانونی
ماده 18 قانون شوراهای حل اختلاف | ماده 25 قانون شوراهای حل اختلاف | ماده 303 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی