صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اقلیت

نظر به اینکه نفرین کردن، در واقع، دعای بد برای دیگری است؛ که این رفتار، نوعا و عرفا، توهین محسوب نمی شود و نمی توان قائل به این بود که شخصی که نفرین می شود، مورد توهین قرار گرفته است و با عنایت به اصل تفسیر به نفع متهم و نظر به اصل تفسیر مضیق نصوص جزایی و توجها به حاکمیت اصل برائت و با توجه به لزوم جلوگیری از توسعه مقررات جزایی و لزوم پرهیز از مجرمانه دانستن رفتارها و با توجه به اصل قانونی بودن جرایم و مجازات ها، لذا نفرین کردن دیگری، مشمول بزه توهین نبوده و فاقد وصف مجرمانه است.