صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در پروندهای در خصوص فرار از خدمت، موضوع از استان محل وقوع جرم به استانی دیگر احاله شده است. با توجه به اینکه قانونگذار در ماده ۷۷ قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح تصریح کرده است که منظور از فرار مراجعتی، مراجعت به یگان مربوطه است، متهم به دنبال احاله پرونده به دادگاه نظامی محل سکونت خود مراجعه کرده است. حال سوال این است که این فرار مراجعتی محسوب میگردد یا خیر؟
نظر هیئت عالی
با عنایت به این که شخص جهت رسیدگی به پرونده خود به دادگاه مراجعه کرده است و با احاله پرونده به محل سکونت متهم، برای دادگاه محل سکونت صلاحیت ایجاد شده است؛ دادگاه جهت رسیدگی به پرونده بایستی یکی از مصادیق دستگیری یا مراجعت را مدنظر قرار دهد که مراجعه داوطلبانه به مرجع قضائی، قطعا دستگیری محسوب نمیشود و با این وصف مراجعه به دادگاه فرار مراجعتی محسوب میشود و دادگاه نمیتواند پرونده را بلاتکلیف رها کند چراکه فلسفه احاله، تسریع در رسیدگی است و هدایت متهم به یگان خدمتی، علی رغم احاله پرونده به محل سکونت نقض غرض است. رویه قضائی کشور نیز استدلال را پذیرفته است.
نظر اکثریت
با توجه به تصریح قانونگذار در ماده ۷۷ قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح که منظور از مراجعت، مراجعه به یگان خدمتی است و در موضوع محل بحث متهم به دادگاه نظامی محل سکونت خود مراجعه کرده است این مراجعت، فرار مراجعتی محسوب نمیگردد و نیاز است به یگان خود مراجعه و با ارائه برگه مراجعت به یگان به دادگاه محل سکونت به دنبال احاله مراجعت نماید.
نظر اقلیت
عدهای دیگر بر این عقیده اند که چون پرونده اعمال شده است و به خاطر تسهیل در رسیدگی که نوعاً فلسفه احاله است همین قدر که به دادگاه محل سکونت خود با توجه به احاله مراجعت نمایند، فرار مراجعتی است. چون قطعاً فرار مراجعتی محسوب نمیشود و امر دائر به فرار مراجعتی است یا دستگیری و چون دستگیری محقق نیست فرار مراجعتی است و اصل تفسیر به نفع متهم نیز همین اقتضاء را دارد.
مستندات قانونی
ماده 77 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح