صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

با مداقه در متن هر دو ماده چنین استنباط می‌گردد که جهت اعمال مجازات در خصوص جرائم موضوع ماده ۴۰۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ مطابق ماده ۴۴۷ از قانون اخیرالذکر باید مطابق مقررات و شرایط مندرج در ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی کتاب پنجم بخش تعزیرات مصوب ۱۳۷۵ عمل نمود. چراکه قانون‌گذار در ماده ۴۴۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ از عبارت «مطابق» استفاده نموده است که ظهور لفظی این عبارت گویای این است که قانون‌گذار مجازات مقرر در ماده ۶۱۴ را قرار نداده است بلکه دیگر شرایط و آثار مقرر در این ماده را نیز مدنظر داشته است زیرا اولاً؛ اگر مد نظر قانونگذار این بود از عبارت «به مجازات مقرر در ماده ۶۱۴ یا نظایر آن» استفاده می نمود. ثانیاً؛ عقیده خلاف استنباط فوق مستلزم این است که مجازات تعزیری ایراد ضرب و جرح عمدی ساده با مجازات تعزیری ایراد ضرب و جرح عمدی مشدد یکسان باشد و حتی فراتر از آن باشد و گاهی مجازات تعزیری ضرب و جرح ساده بسیار شدیدتر از مجازات ایراد ضرب و جرح عمدی با چاقو می‌باشد یعنی اگر فقط مجازات ۶۱۴ را قبول کنیم تناسب مجازات‌ها که از شرایط اساسی قانون نویسی می باشد رعایت نشده است و این خلاف منطق قانونگذاری می‌باشد. ثالثاً؛ این دید که مکمل ادله فوق می‌باشد پذیرش اصل تفسیر مضیق قوانین کیفری و تفسیر به نفع متهم در قوانین جزایی می‌باشد که اصول استنباط فوق را ایجاب می‌نماید. بنابر آنچه که به شرح فوق توصیف شد ایراد ضرب و جرح عمدی منتهی به آثار فوق در صورتی دارای جنبه تعزیری می‌باشد که یا دارای شرایط و آثار مقرر در ماده ۶۱۴ باشد یا اینکه جرم به وسیله چاقو ایجاد شده باشد کما اینکه نظریه مشورتی شماره ۱۰۵۱/۹۲/۷ – ۹۲/۶/۴نیز موید همین دیدگاه است.