صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در صورتیکه در جنایات غیرعمدی (مانند بیاحتیاطی در امر رانندگی) با ضربه واحدی صدمات متعدد ایجاد گردد که تعدادی از صدمات منتهی به فوت مجنیعلیه گردد و تعدادی از صدمات نیز تأثیری در فوت نداشته باشد، آیا میبایست در خصوص صدمات اخیرالذکر جداگانه رسیدگی و کیفرخواست صادر گردد یا با توجه به اینکه کلیه صدمات و فوت در اثر ضربه واحدی ایجاد شده است موضوع مشمول قسمت اخیر بند ب ماده 539 قانون مجازات اسلامی (مصوب 1392) نمیگردد و صرفاً نسبت به قتل غیرعمدی رسیدگی و کیفرخواست صادر میگردد؟
نظر هیئت عالی
در قتلهای غیرعمدی (مانند تصادفات مربوط به رانندگی یا سقوط از ساختمان به علت عدم رعایت نظامات مربوط به کار...)، چنانچه آسیب یا آسیبهای بدنی وارده به متوفی در اثر یک رفتار مجرمانه مرتکب باشد و حادثه نیز بلافاصله منتهی به فوت مصدوم شود، مقصر تنها باید به پرداخت دیه نفس محکوم شود؛ لکن در صورتی که حادثه منتهی به مصدومیت فرد شده و متعاقباً مصدوم در اثر سرایت صدمه یا صدمات، فوت نماید، موضوع مشمول مقررات ماده 539 قانون مجازات اسلامی 1392 و حسب مورد، مشمول بندهای الف یا ب این ماده است.
نظر اکثریت
با توجه به اینکه اولاً: اصل در قانون مجازات اسلامی بر تعدد دیات است و تداخل دیات استثنائی است بر اصل مذکور، لذا باید به آنچه در قانون بیان شده است اکتفا کرد. ثانیاً: کلمه سرایت همانگونه که نظریه مشورتی شماره 1986/92/7 مورخه 92/10/14 نیز بدان اشاره نموده است به معنای اثر کردن است. یعنی صدمه وارده منتهی به فوت گردد و در این امر نیز تفاوتی میان اینکه مجنیعلیه بلافاصله پس از ایراد صدمه فوت نماید یا مدت زمانی سپری و سپس صدمه وارده منتهی به فوت وی گردد وجود ندارد. ثالثاً: ماده 539 قانون مجازات اسلامی مجزای از مواد541 تا 543 این قانون است. در این ماده (539) بحث تعدد ضربات مطرح نیست و بحث در خصوص سرایت یا عدم سرایت صدمه وارده است. لذا با توجه به مراتب فوق در فرض سؤال متهم به پرداخت دیه نفس و صدمات غیر مسری در فوت محکوم میگردد و میبایست در دادسرا نیز در خصوص اتهام متهم دائر بر قتل غیرعمدی و ایراد صدمه بدنی غیرعمدی کیفرخواست صادر گردد، چه اینکه صدمات بر اثر ضربه واحدی ایجاد شده باشد یا ضربات متعدد.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 539 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 | ماده 541 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 | ماده 543 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392