صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اقلیت

با عنایت به اینکه فعل مادی ایجاد آلودگی محیط زیستی و تهدید علیه بهداشت عمومی از سوی دهیار رخ نداده، جرم موضوع ماده 688 منتسب به دهیار نبوده و دهیار تنها از بابت ترک فعلی که در انجام وظایف خود مرتکب شده (آن هم در فرضی که ترک فعل ولو بدون ذکر در قانون و تعیین مجازات برای آن، قابلیت مجازات بر مبنای اصول قانونی را داشته باشد) قابل مجازات است؛ ماده 20 قانون هوای پاک نیز به مجازات مرتکب اشاره دارد؛ نه مسئولی که از انجام وظیفه خود استنکاف نموده است. بنابراین تحمیل مجازات به دهیار به استناد ماده 688 قانون مجازات اسلامی 1375 بخش تعزیرات و ماده 20 قانون هوای پاک فاقد وجاهت قانونی است.