صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
با توجه به تصویب قانون کاهش مجازات حبس تعزیری و افزایش جرائم قابل گذشت و همچنین تعیین شرایطی برای قابل گذشت قلمداد شدن برخی اتهامات، اینک به طور مثال در یک پروندهی تصادف که شاکی جهت تعیین میزان صدمات همکاری نکرده و گواهی پزشکی قانونی صادر نمیگردد، اعلام گذشت او چه تاثیری خواهد داشت و چه تصمیمی اتخاذ میکنید؟
نظر هیئت عالی
در فرض پرسش در خصوص دیه با توجه به گذشت شاکی باید قرار موقوفی تعقیب صادر شود و در خصوص اتهام تعزیری متهم دایر بر بیاحتیاطی و ... در رانندگی منتهی به صدمه بدنی نیز با توجه به اینکه دلیل بر افزایش میزان صدمات وجود ندارد و تحقیقات قضایی در این خصوص جهت تعیین میزان صدمات منتهی به نتیجه نشده است باید به اقل صدمات اکتفا و قرار موقوفی تعقیب با لحاظ گذشت شاکی و قابل گذشت بودن و بر موضوع ماده 716 قانون تعزیرات صادر کرد، بنابراین نظریه اکثریت در حدود فوقالذکر مورد تایید است.
نظر اکثریت
قرار موقوفی صادر میکنیم زیرا قرار موقوفی تعقیب، قراری شکلی است و نسبت به قرار ماهوی اولویت دارد. قدر متیقن و ظاهر صدمات وارده به یک انسان نیز تصادف را مشمول مواد 716 و717 از فصل تعزیرات قانون مجازات اسلامی مینماید.
نظر اقلیت
قرار موقوفی و منع تعقیب صادر مینمائیم زیرا در خصوص دیه، نظر به اعلام گذشت، ملزم به صدور قرار موقوفی هستیم و در خصوص جنبهی عمومی اتهام، به هر شکل مشخص نیست تصادف رخ داده، از جمله تصادفهای قابل گذشت است یا خیر. اصل بر غیرقابل گذشت بودن اتهام است و در مقام ابهام، ملزم به رجوع به اصل و غیرقابل گذشت قلمداد نمودن اتهام هستیم.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 104 قانون مجازات اسلامی | ماده 11 قانون کاهش حبس تعزیری