صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر هیئت عالی

اولاً رأی دادگاه نسبت به خواهان همیشه حضـوری است و در فرض سؤال خواهان نسبت به آن قسمت از رأی دادگاه که بـه ضـرر او صادر شده تقاضای تجدیدنظر کـرده اسـت. پـس خواهـان (محکـومٌ لـه) از رأی غیـابی تقاضای تجدیدنظر نکرده بلکه از رأی حضوری به ضرر خودش تقاضای تجدیـدنظر کـرده و تجدیدنظرخواهی او در دادگاه تجدیدنظر رد شده و رأی صادره در ایـن قسـمت قطعـی است. در خصوص رأی دادگاه بدوی نسبت به محکومٌ علیه غیـابی، طبـق مـاده 305 قـانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی محکوم علیـه غیـابی حـق دارد بـه حکم غیابی اعتراض کند و دادخواست واخواهی در دادگاه صـادرکننده حکـم غیـابی قابـل رسیدگی است. ماده 356 قانون مزبور در موردی است که دعوای خواهان در دادگاه بـدوی مردود اعلام شده و خواهان تقاضای تجدیدنظر کرده و دادگاه تجدیـدنظر خوانـده را غیابـاً محکوم کرده است. در این مورد صادرکننده رأی غیابی دادگـاه تجدیـدنظر اسـت و مرجـع رسیدگی واخواهی نیز دادگاه تجدیدنظر است. چنانچه معتقد باشیم در فـرض سـؤال رأی قطعی شده و محکومٌ علیه غیـابی در صـورتیکـه تقاضـای واخـواهی کنـد بایـد در دادگـاه تجدیدنظر رسیدگی به عمل آید، خوانده دعوا را از یک مرحله دادرسی محروم کرده ایـم و این امر خلاف حقوق محکوم علیه غیابی است و جایز نیست.