صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

باید دو حالت مختلف را در نظر بگیریم: ا- اگر دهیاری خود مالک درختان باشد منطبق با جرم 677 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات مصوب 1375 است. 2- اگر دهیاری مالک درختان نباشد این عمل جرم‌انگاری نشده است؛ زیرا برای تخریب درختان چند مقرره قانونی داریم مانند: الف) قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها مصوب 1359 با اصلاحات 1388 که حسب این قانون، محل درخت باید در «شهر» باشد. ب) ماده 42 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع مصوب 1346 با اصلاحات 1396 که باید محل استقرار درخت «منابع ملی و توده‌های جنگلی» باشد. پ) ماده 43 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع مصوب 1346 با اصلاحات 1396 که محل استقرار آن «مناطق کویری و بیابانی» است. ت) قانون حفظ و حمایت از منابع طبیعی و ذخائر جنگلی کشور مصوب 1371 که راجع به استقرارش اختلاف نظر است ولی به نظر باید «منابع طبیعی و مستثنیات منابع ملی» باشد. بنابراین شامل هیچ‌کدام از این مقرره‌های قانونی نیست و نتیجتا فاقد وصف کیفری است. نظریه مشورتی شماره 7/96/1215 مورخ 1396/06/31 موید این مطلب است.