صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در محکومیت به تمرد نسبت به مأمورین دولت، آیا محکومعلیه میتواند با اخذ رضایت از مأمور گزارشدهنده که مورد تمرد قرار گرفته است، درخواست تخفیف مجازات وفق ماده 483 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 را بنماید؟
نظر هیئت عالی
نظر به اینکه مأمور دولت در اتهام تمرد صرفاً اعلامکننده جرم میباشد نتیجتاً در صورت رضایت، وی مشمول ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری که ناظر به شاکی یا مدعی خصوصی میباشد، نمیگردد.
نظر اکثریت
مأمور دولت صرفاً یک اعلامکننده جرم است و شاکی خصوصی و بزهدیده به معنای خاص موضوع ماده 11 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 محسوب نمیگردد. از طرفی در صدر ماده 483 قانون اخیرالذکر اشاره شده است: « ... هرگاه شاکی یا مدعی خصوصی....» و اشاره به اعلامکننده جرم نکرده است و در نظریه مشورتی به شماره 7/94/1549 مورخه 1394/06/16 آمده است ماده 483 منصرف از اعلامکننده جرم است و در ادارات و سازمان دولتی مأمور، اعلامکننده جرم است و هیچیک از وظایف و اختیارات شاکی را ندارد، پس نتیجه حاصل میشود. مأمور دولت در اتهام تمرد، صرفاً اعلامکننده جرم است و محکومعلیه حق اعمال ماده 483 را پس از رضایت مأمور جهت اعمال تخفیف ندارد.
نظر اقلیت
در تمامی جرایم غیر قابل گذشت، شاکی، گزارشکننده جرم است و در بحث ماده 483 قانون آئین دادرسی کیفری قائل به تفکیک نشده است. مأمور نیز بزهدیده است و محکومعلیه میتواند با رضایت شاکی تقاضای اعمال تخفیف نماید. برخی از همکاران نیز قائل به تفکیک شدند و اظهار داشتند: اگر در پرونده اسم مأمور بهعنوان شاکی ثبت شود و اظهارات نامبرده در برگ اظهارات شاکی قید شود شاکی خصوصی و بزهدیده محسوب و محکومعلیه با رضایت مأمور میتواند تقاضای اعمال ماده 483 را بنماید ولی اگر بهعنوان گزارشدهنده باشد و اظهارات او در برگ اظهارات شاکی نباشد، صرفاً اعلامکننده است و محکومعلیه نمیتواند با رضایت مأمور تقاضای تخفیف نماید.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 11 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 | ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 607 قانون مجازات اسلامی - کتاب پنجم «تعزیرات» مصوب 1375