صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در فرضی که متهم کفیل یا وثیقه گذار معرفی کرده و در زمانی که مقام قضایی نامبرده را احضار کرده، در مرجع قضایی حاضر نگردیده است ، با این وصف نحوه جلب متهم موصوف به چه صورت است آیا امکان صدور برگ جلب سیار با هدایت و راهنمایی شاکی و ضامن وجود دارد ؟
نظر هیئت عالی
اصولا درباره متهمی که وثیقه گذاشته یا کفیل معرفی نموده، امکان صدور حکم جلب اولیه وجود ندارد مگر در مرحله اجرای حکم (ماده 50 قانون آیین دادرسی کیفری) و در صورت احضار متهم و عدم حضور وی، بایستی از طریق کفیل یا وثیقه گذار احضار شود لکن چنانچه کفیل یا وثیقه گذار پیگیر حاضر نمودن متهم باشد ولی توانایی حاضر کردن وی را نداشته باشد و درخواست جلب متهم را نماید، صدور حکم جلب متهم در این مرحله بلامانع است. در صورتی است که حضور فوری متهم در دادرسی ضرورت داشته باشد و عدم حضور به موقع وی موجب اختلال در رسیدگی شود. در غیر این صورت مسئولیت حاضر نمودن متهم برابر مقررات ماده 230 قانون آیین دادرسی کیفری با ضامن است و در صورت تخلف وجه تامین به دستور دادستان به نفع دولت ضبط می شود.
نظر اکثریت
بر اساس ماده 178 قانون آیین دادرسی کیفری پس از احضار متهم ، نامبرده باید در موعد مقرر قانونی حاضر و الا معاذیر قانونی موضوع ماده مرقوم را به مرجع اعلام نماید، و در صورت عدم اعلام عذر و یا نداشتن عذر ، امکان جلب متهم وجود دارد . در هر صورت در مرحله تحقیقات مقدماتی ، جلب متهم فرع بر احضار است . ولکن در مرحله اجرای احکام به استناد ماده 500قانون آیین دادرسی کیفری امکان همزمان احضار و جلب ممکن است و در خصوص امکان صدور برگ جلب سیار، با استناد ماده 184 قانون آیین دادرسی کیفری با در نظر گرفتن دو شرط 1- احراز ضرورت 2- تعیین مدت، برگ جلب سیار صادر تا با هدایت و راهنمایی نامبرده ، متهم جلب گردیده و شزط صدور برگ جلب سیار که ( متواری بودن متهم) است باید مورد نظر مقام قضایی قرارگیرد و برگ جلب سیار انحصار بر شاکی و شامل کفیل یا وثیقه گذار نمی شود .
نظر اقلیت
قید شاکی در تبصره 2 ماده 184 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 خصوصیت ندارد و از باب غلبه است و لذا عند الاقتضا می توان برگ جلب سیار صادر ، تا مستند با هدایت و راهنمایی کفیل یا وثیقه گذار جلب گردد .
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 168 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 178 قانون آئین دادرسی کیفری | ماده 184 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 230 قانون آیین دادرسی کیفری