صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در سال 1392 دو نفر متهم، یکی از بابت مشارکت در حمل 24 کیلوگرم شیشه به اعدام محکوم و حکم اجرا میشود و دیگری به اتهام معاونت در حمل 24 کیلوگرم شیشه محکوم به حبس ابد میشود. اواخر سال 92، ماده 127 ق.آ.د.ک تصویب و بر اساس آن احکام حبس ابد به 15 الی 25 سال حبس تبدیل میگردد؛ بنابراین متهم ردیف دوم، 25 سال حبس میگیرد و بعد از تسلیم به رأی، حکم اعمال میشود. بعد از تصویب درجات در مجازات و طبق ماده 2 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، کسانی که دارای سابقه نیستند باید حداقل حبس برای ایشان لحاظ گردد و اگر بیش از حداقل حبس را بخواهند اعمال کنند باید دلایل را ذکر نمایند. این فرد هم سابقه قبلی ندارد؛ با توجه به اینکه حبس ابد تبدیل به درجه دو میشود و مجازات از 15 سال تا 25 سال است؛ اجرای احکام در راستای بند «ب» ماده 10 قانون مجازات اسلامی و ماده 2 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری پرونده را به شعبه صادرکننده رأی در دادگاه انقلاب ارسال داشته است. در اینجا وظیفه دادگاه چه میباشد؟ آیا این استدلال برای این آقای معاون در حمل 24 کیلوگرم شیشه قابل اعمال میباشد؟
نظر هیئت عالی
در صورت تخفیف مجازات قانونی در اجرای ماده واحده الحاقی به قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب سال 1396 این تخفیف قانونی و تبدیل مجازات نسبت به معاونان جرم نیز صادق است. بدیهی است دادگاه مرجوعالیه مکلف به رعایت تکلیف مقرر در ماده 2 قانون کاهش حبس مجازات تعزیری مصوب سال 1399 میباشد.
نظر اکثریت
اگر مجازات مباشر را بر فرضی که اعدام نمیشد با توجه به ماده 45 قانون مبارزه با مواد مخدر درجه یک تصور کنیم، بر اساس آن مجازات معاون درجه 2 یا 3 است و لحاظ ماده 2 و بند «ب» ماده 10 بلااشکال است و باید 25 سال درجه 2 به 15 سال حبس تبدیل شود، مگر آنکه رئیس دادگاه به صورت دستوری به اجرا بنویسد که با توجه به حجم زیاد مواد، نظر به 25 سال دارم که باز شرایط اعمال ماده 2 را رعایت نموده است.
نظر اقلیت
ماده 2 قانون کاهش در مواد مخدر تسری ندارد و اگر تسری هم داشته باشد باید به 15 سال حکم بدهند.
مستندات قانونی
ماده 10 قانون مجازات اسلامی | ماده 127 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 | ماده 2 قانون مجازات اسلامی | ماده 45 الحاقی قانون مبارزه با مواد مخدر