صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

سوال 1 : اولاً با عنایت به رأی وحدت رویه شماره 638 مورخ 17/07/1378 دیوان عالی کشور که با وجود تغییر قانون مجازات اسلامی جدید رأی وحدت رویه مزبور کماکان به قوت خود باقی است و قابلیت استناد را دارد؛ با این وضع صرفاً یک اتهام و یک مجازات متوجه متهم بوده که نداشتن پروانه رانندگی و یا فرار از صحنه تصادف صرفاً وصفی بوده که باعث و تشدید مجازات قانونی آن می گردد . سوال 2 : حسب ماده 718 و 719 قانون مجازات اسلامی وصف رانندگی بدون پروانه و فرار از صحنه موجب تشدید مجازات تا حداکثر مجازات بوده و مجازات مندرج در ماده 716 با در نظر گرفتن ماده 118 به میزان 4/5 تا 6 ماه تشدید و مجازات درجه هفت محسوب می گردد و در خصوص وجود دو جهت تشدید با استفاده از وحدت ملاک ماده 37 قانون مجازات اسلامی که در اعمال تخفیف نمی توان از دو جهت استفاده و دو مرتبه تخفیف داد، صرفاً می بایست راننده مقصر را از یک جهت مشمول تشدید دانست و در اینجا منظور قانون گذار این است مجازات جرم شدیدتر باید اعمال گردد. و در فرض سؤال صرفاً مقصر را از بابت ماده 719 ق.م.ا می توان محکوم نمود. ضمناً حسب ماده 68 قانون مجازات اسلامی دادگاه مکلف است کلیه مرتکبان جرائم غیر عمدی را به مجازات جایگزین حبس محکوم نماید مگر این که مجازات قانونی جرم ارتکابی بیش از دو سال حبس (درجه 5 و بالاتر ) باشد که در این صورت حکم به مجازات جایگزین اختیاری است . نتیجه : کلیه مجازات های درجات 6 تا 8 در جرائم غیر عمدی در صورت گذشت شاکی و وجود یکی از جهات تخفیف باید به مجازات جایگزین حبس تبدیل شوند . و فرض سؤال اتهام مزبور با ماده 68 قانون مجازات اسلامی مطابقت دارد و بحث در خصوص اعمال حبس ماده 718 و 719 در صورت داشتن دو وصف فقدان گواهینامه و فرار از صحنه تصادف سالبه به انتفاع از موضوع می باشد چرا که در هر حال مجازات مقصر حادثه جایگزین حبس خواهد بود.