صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
حکم تمکین زوجه صادر گردیده و اجرائیه نیز صادر شده است. منزلی که زوج معرفی نموده است سه دانگ آن به نام زوجه و سه دانگ دیگر آن به نام خودش میباشد. زوجه اظهار مینماید که زوج میبایست منزل مشترک مستقلی تهیه تا ایشان تمکین نماید و زوج نیز مخالفت نموده و اذعان میدارد که منزل مشترک از ابتدا همان بوده و ایشان نیز بابت سه دانگ زوجه به وی اجاره پرداخت مینماید. حال حسب ادعای زوجه که سه دانگ ملک را مالک است زوج میبایست منزل دیگری را معرفی نماید یا خیر؟
نظر هیئت عالی
با توجه به اینکه زوجین از ابتدای زندگی مشترک در آن مسکن زندگی میکردند، لذا فقدان مسکن علیحده دلیل موجهی بر عدم تمکین زوجه محسوب نمیشود؛ زیرا تمکین و داشتن رابطه خاص زناشویی مقتضای ذات عقد نکاح است؛ مگراینکه زوجه نسبت به مسکن مشاعی، حکم خلع ید یا تخلیه بگیرد؛ بنابراین تا زمانی که اقدامات قانونی بر خلع ید زوج نسبت به مسکن مشترک به عمل نیامده، منزل یاد شده، مسکن مشترک تلقی و زوجه بنابر حکم شرع و قانون ملزم به تمکین است.
نظر اکثریت
از آنجائیکه مسکن، شرط تمکین نمیباشد ولی تمکین، اقتضای ذات عقد نکاح است و در فرض سوال چون سابقه زندگی مشترک در همان منزل مشترک را دارند لذا مالکیت زوجه مانع از تمکین نمیباشد مگر اینکه طبق مقررات و قانون، خلع ید و یا حکم تخلیه صورت بگیرد. بنابراین صرف اینکه زوجه بگوید من راضی نیستم کافی برای عدم تمکین نمیباشد چون هر دو در جزء جزء منزل با هم شریک میباشند (مالکیت مشاع) مگر اینکه اقدام قانونی بعمل آورده باشد در این صورت زوج باید مسکن مستقل تهیه نماید .
نظر اقلیت
چون از مقدمات تمکین، تهیه مسکن میباشد و قانونگذار هم به تهیه مسکن مستقل اشاره نموده لذا شش دانگ مسکن باید به نام زوج باشد.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 1102 قانون مدنی | ماده 1108 قانون مدنی | ماده 581 قانون مدنی