صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
دادگاه در مواجهه با کیفرخواستی (در رابطه با جرم قابل گذشتی) که شاکی خصوصی نسبت به آن طرح شکایت ننموده، چه تصمیمی باید اتخاذ نماید؟
نظر هیئت عالی
در جرایم قابل گذشت شرط تعقیب مجرم یا بزهکار، شکایت شاکی خصوصی است و حتی در فرض شکایت شاکی در صورت اعلام گذشت، قرار موقوفی تعقیب صادر میشود. با عنایت به اینکه پرونده با کیفرخواست به دادگاه ارسال شده است؛ دادگاه مبادرت به صدور قرار موقوفی تعقیب مینماید.
نظر اکثریت
با توجه به مفاد تبصره 1 ماده 100 ق.م.ا که شروع و ادامه تعقیب و رسیدگی و اجرای مجازات در جرایم قابل گذشت را منوط به شکایت شاکی نموده و این موضوع از منطوق ماده 12 و مفهوم بند ب ماده 13 و بند الف ماده 64 قانون آیین دادرسی کیفری نیز استنباط میگردد. دادسرا مجوز قانونی برای تعقیب و تحقیق در خصوص بزه را نداشته لیکن صرفنظر از آن، از آنجا که یکی از موجبات شروع به رسیدگی در دادگاه، صدور کیفرخواست است که در مانحنفیه اصدار یافته؛ لذا دادگاه باید به استناد ماده 341 و مستفاد از قسمت اخیر ماده 383 قانون فوق، قرار موقوفی تعقیب صادر نماید. ضمناً نظریه مشورتی شماره 3250-97-7 مورخ 27-01-1398 اداره حقوقی قوه قضائیه نیز موید این نظر است.
نظر اقلیت
با توجه به اینکه شکایت شاکی خصوصی شرط تعقیب و رسیدگی به جرایم قابل گذشت است؛ لذا در فرض سوال، اساساً کیفرخواست صادره اعتبار قانونی نداشته و مجوزی برای شروع به رسیدگی در دادگاه نیست و دادگاه با تکلیفی مواجه نیست.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 12 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 64 قانون ایین دادرسی کیفری