صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
تکلیف محکومیت قطعی حقوقی در صورت نقض رای کیفری مبنای صدور آن ناشی از پذیرش واخواهی خارج از مهلت در محکومیت به خسارت وارده به منابع طبیعی چیست و چه اقداماتی نسبت به محکومیت حقوقی توسط محکوم علیه قابل تصور است؟
نظر هیئت عالی
با توجه به مقررات حاکم بر فرجامخواهی به شرح مواد 366 به بعد قانون آیین دادرسی ... در امور مدنی و لحاظ ماده 372 و نیز موارد قانونی جهت اعاده دادرسی به شرح مواد 426 قانون مار الذکر، بنظر در فرض مسئله نمیتوان با تمسک به « فرجامخواهی » و یا « اعاده دادرسی » رأی دادگاه حقوقی را مورد ارزیابی و نتیجتاً نقض کرد؛ لیکن اعمال ماده 477 قانون آ. د. ک ( هرچند با دشواریهایی همراه است ) راهکار قانونی بهتری است.
نظر اکثریت
اگر مبنای صدور حکم حقوقی منحصرا دادنامهی مشتمل بر محکومیت کیفری فرد باشد، به نظر موضوع حسب مورد از مصادیق بند ۷ ماده ۴۲۶ و یا بند ۴ ماده ۳۷۱ قانون آیین دادرسی مدنی خواهد بود. نکته اساسی آنکه، وصف «دادنامه بودن» مستند دادگاه حقوقی در محکومیت خوانده، موضوعیتی در پاسخ سوال ندارد و مساله صرفاً حول محور نقض و نفی بعدی دلیلی است که در رسیدگی حقوقی مورد توجه دادگاه قرار داشته است؛ اینکه این دلیل دادنامه باشد یا سند عادی یا رسمی، تغییری در ذیحقی محکوم علیه در توسل به طرق فوق العاده اعتراضی ایجاد نخواهد کرد.
نظر اقلیت
هرچند در نگاه اول مورد مشمول هیچکدام از بندهای ماده 426 قانون آیین دادرسی مدنی نمیشود ولی جهت برون رفت از این حالت و جلوگیری از تضییع حق محکومعلیه منطبق دانستن موضوع با بند 5 ماده 426 قانون آیین دادرسی مدنی جهت پذیرش اعاده دادرسی از این باب که طرح دعوای کیفری و سپس حقوقی توسط اداره منابع طبیعی علیه فردی که واقعاً مرتکب قطع درخت نشده بوده نوعی تقلب (به معنی قلب واقعیت) بوده، مطلوب خواهد بود. در مورد بند ۷ ماده 426 قانون آیین دادرسی مدنی که مورد استناد اکثریت همکاران محترم واقع شده است بنظر این بند منحصر به مواردی است که مدرکی در حین دادرسی در دسترس نباشد ولی مورد استناد واقع بشود و توسط طرف مقابل مکتوم واقع گردد و سپس پیدا و توسط شخص برای اعاده دادرسی ارائه بشود؛ لذا، موضوع ما نحن فیه شامل این بند نمیگردد.
مبحث
مستندات قانونی
ماده 18 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 426 آیین دادرسی مدنی