صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اتفاقی

1- اولاً با استناد به تبصره یک ماده واحده قانون حمایت قضایی از کارکنان دولت و پرسنل نیروهای مسلح، مقررات قانون مذکور شامل کارکنانی که دستگاه‌های دولتی از آنان شاکی باشد نمی‌شود. ثانیاً استعمال عبارت شاکی به معنای عام خود می‌باشد و این استعمال، مسامحه در لفظ می‌باشد و صرفاً به دستگاه متبوع متهم صادق نیست بلکه در تمامی اشکال کشف و اعلام از جمله تعقیب توسط دستگاه‌های دولتی (به معنای عام یعنی حاکمیتی) مفهوم شاکی محقق می‌شود و به همین دلیل قانونگذار از عبارت دستگاه‌های دولتی به جای دستگاه متبوع در تبصره استفاده نموده است و در واقع این حمایت مخصوص جایی است که طرف مقابل کارمند، دستگاه‌های دولتی نباشد. ثالثا این قانون در زمان حکومت قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۷۳ و آیین‌نامه اجرایی آن وضع شده و در مواردی در آن قانون و آیین‌نامه (خصوصاً ماده ۲ آیین نامه که فقط از دعوا و شکایت نام می‌برد که حکایت از این دارد که اعلام جرم و گزارش ضابطان و دیگر موارد آغاز تعقیب و تحقیق جملگی مسامحتا در شکایت جای دارند) لذا نمی‌توان با اراده مقنن در سال ۱۳۹۲ نظر مقنن در سال ۱۳۷۶ را کشف و تفسیر نمود. رابعاً در موردی که کارمند در مقام دفاع، ادعایی را علیه دستگاه مطبوع مطرح می‌نماید یا قصد اقامه دعوی تقابل داشته باشد، نماینده حقوقی باید علیه دستگاه متبوع اقدام نماید که این امر امکان‌پذیر نمی‌باشد و مستفاد از ماده ۳۷ قانون وکالت نیز موید این موضوع است لذا امکان استفاده از نماینده حقوقی در بزه اختلاس جهت دفاع از کارکنان دولت متصور نیست. ۲- این رفتار مصداق بارز استفاده غیرمجاز از اموال و وجوه دولتی موضوع ماده ۵۹۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ می‌باشد و مقام تحقیق در صورت اطلاع از این امر نمی‌تواند این وثیقه را که از اموال دولتی است و شخص اجازه چنین تصرفی ندارد، بپذیرد. ۳- عدم اجرای قرار نظارت قضایی مشمول ماده ۵۷۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ می‌باشد و در صورت اطلاع مقام تحقیق باید نسبت به اعلام جرم اقدام نماید.