صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
آیا خسارت تاخیر تادیه نسبت به دیون متوفی، از وراث قابل مطالبه است؟
نظر هیئت عالی
در فرض سوال، امتناع مدیون از پرداخت دیون تا زمان فوت با حصول شرایط ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی، منشاء اثر در احتساب خسارت تأخیر تأدیه میباشد و وراث با توجه به ملاک ماده 10 قانون اجرای احکام مدنی و توجهاً به شرایط مندرج در ماده 522 قانون مذکور درصورتی ملزم به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه به میزان سهمالارث خود از ماترک میباشند که از طریق ابلاغ رسمی، علم و اطلاع به وجود دین مورث خود داشته باشند؛ به علاوه ماترکی نیز از مورث به میزان سهم بدهی به ورثه منتقل شده باشد.
نظر اکثریت
خودداری مدیون از پرداخت دیون تا زمان فوت وی منشاء اثر در احتساب خسارت تاخیر تادیه بوده و نسبت به ایام بعد از آن توجهاً به قطع حالت امتناع و از طرفی عدم توجه ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی مدنی بر وراث، امکان مطالبه متصور نمیباشد.
نظر اقلیت
امکان تسری زمانی استمرار خسارت تاخیر به پس از فوت نیز امکانپذیر بوده زیرا اطلاع وراث در تقدیر گرفته شده و اصل بر آگاهی ایشان از وضعیت دارایی مورث است مگر آنکه به نحوی از انحاء، عدم اطلاع را ثابت کنند.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی