صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

اولاً باید بدانیم دعوای موضوع ماده 120 ق.آ.د.م یک دعوای مسئولیت مدنی است و با احراز ارکان مسئولیت مدنی است که دادگاه می‌تواند از محل خسارت احتمالی سپرده شده حکم به جبران خسارات خوانده تأمین خواسته (که در نتیجه اجرای آن و عدم اثبات دعوای اصلی خواهان متضرر شده است) صادر نماید و از طرفی به حکم مواد 48 و 51 قانون آیین دادرسی مدنی، یک قاعده کلی وضع شده است که احقاق حق مستلزم دادخواهی از مسیر تقدیم دادخواست است، لذا هر حکمی که مخالف این قاعده باشد اصولاً یک حکم استثنائی است و باید تفسیر مضیق گردد؛ بنابراین با عنایت به عبارات آخر ماده 120 قانون ق.آ.د.م صرفاً ناظر به بند دال ماده 108 ق.آ.د.م و فرضی است که خواهان جهت اخذ تأمین خواسته خسارت احتمالی واریز نموده است.