صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در جرایمی که مجازات آنها انفصال موقت از خدمات دولتی میباشد آیا این جرایم در درجات ذکر نشده درجه هفت محسوب و در صلاحیت دادگاه میباشد و یا اینکه چون محرومیت اجتماعی محسوب می گردد؛ در درجات ذکر شده پرونده باید با کیفر خواست به دادگاه ارسال گردد؟
نظر هیئت عالی
نظریه های مشورتی شماره 277/99/7 مورخ 19/3/1399 ، 1072/98/7 مورخ 24/7/1398، 199/97/7 مورخ 9/2/1397 1358/96/7/ مورخ 14/6/1396 و 883/96/7 مورخ 21/4/1396 ، اداره کل حقوق قوه قضائیه به این شرح مورد تایید است : با توجه به بند "ج" ماده 26 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و تبصره 1 همین ماده انفصال از خدمات دولتی و عمومی اعم از دائم یا موقت در واقع از موارد محرومیت از حقوق اجتماعی است که گاه بصورت مجازات اصلی و گاه تبعی یا تکمیلی اعمال می شود بنابر این اگر جرمی موجب انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی باشد ، با توجه به تقسیم بندی جرائم تعزیری طیق ماده 19 قانون مذکور ، درجه 4 محسوب می شود و اگر موجب انفصال موقت باشد ، با توجه به مدت آن حسب مورد در ، درجات پنج ، شش یا هفت قرار می گیرد .
نظر اتفاقی
با توجه به اینکه قانونگذار در مقام بیان بوده و انفصال دائم از خدمات دولتی را در درجه ۴ ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی ذکر کرده، اما نسبت به انتقال موقت بیانی نداشته است بنابراین مجازات جرم ذکر شده در فرض سئوال وفق تبصره ۳ ماده مذکور درجه ۷ محسوب و در صلاحیت مستقیم دادگاه است و مضافا اینکه محرومیت های اجتماعی وفق تبصره ۱ ماده ۱۹ در ماده ۲۶ احصاء و انفصال موقت از خدمات دولتی اعم از موارد مصرح در ماده ۲۶ میباشد.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 19 قانون مجازات اسلامی | ماده 26 قانون مجازات اسلامی 1392