صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
پروندهای تحت عنوان کیفری قابل گذشت مطرح نموده که مقام قضایی به تاریخ 21/01/1400 مبادرت به صدور قرار منع تعقیب مینماید (به لحاظ فقد ادله) و دادستان نیز به تاریخ 22/01/1400 آن را تایید میکند لیکن در تاریخ 23/01/1400 از طریق پرینت دفتر لایحه ترک تعقیب از طرف شاکی به رؤیت قاضی میرسد که در صدر آن تاریخ تقدیم لایحه 20/01/1400 قید شده است توضیح آنکه لایحه مذکور در تاریخ 20/01/1400 دفتر خدمات قضایی ثبت شده لیکن به هر علتی 23/01/1400 به رؤیت قاضی میرسد .اولاً ملاک تقدیم تاثیر این لایحه کدام تاریخ است؟ ثانیاً تکلیف دادسرا در خصوص قرار صادره چه میباشد؟
نظر هیئت عالی
در فرض پرسش که پرونده امر منتهی به صدور قرار منع تعقیب شده است موجبی جهت صدور قرار ترک تعقیب وجود ندارد هرچند تقاضای ترک تعقیب قبل از صدور قرار منع تعقیب از سوی شاکی تقدیم دفتر خدمات قضایی شده باشد. بدیهی است که صدور قرار منع تعقیب، نافی حق اعتراض شاکی به قرار صادره (به لحاظ تقاضای ترک تعقیب قبلی) نخواهد بود.
نظر اکثریت
این که قانون در ماده ۷۹ قانون آیین دادرسی کیفری از عبارت تا قبل از صدور کیفرخواست اشاره نموده اول اینکه بعد از جلب دادرسی کیفر خواست با اندکی برای دادگاه ارسال میشود یعنی مقنن میگوید حتی اگر قرار قضائی به (جلب به دادرسی) صادر شد ولی هنوز کیفرخواست ارسال نشده درخواست شاکی مبنی بر صدور قرار ترک تعقیب را قبول کنیم. لفظ تا قبل از از صدور کیفرخواست را باید این طور تفسیر کرد و نه اینکه حتماً باید عقیده بر جلب به دادرسی داشته باشیم و اما در خصوص موضوع سوال ملاک تاریخ تقدیم و ثبت در دفاتر خدمات قضایی است مانند دادخواست که ملاک تقدیم آن تاریخ ثبت در دفتر شعبه اول حقوقی است و نه تاریخ ارجاع به شعبه رسیدگی کننده و اما اینکه در خصوص تکلیف دادسرا به نظر میرسد تنها راه حل این است که شاکی در مورد مقرر اعتراضی کند و پرونده به شعبه دادگاه کیفری دو جهت رسیدگی به اعتراض برود (چنانچه شاکی خواهان رسیدگی و صدور قرار جلب به دادرسی را داشته باشد)
نظر اقلیت
عقیده به آن است و فق ماده ۷۹ ازقانون آیین دادرسی کیفری شاکی میتواند تا قبل از صدور کیفرخواست، درخواست ترک تعقیب بدهد این به این معنی است که اگر پرونده قابلیت صدور قرار جلب به دادرسی داشته باشد شاکی میتواند تقاضای ترک تعقیب بدهد یعنی اگر فرد این تقاضا را داد ولی نظر قاضی صدور قرار منع تعقیب باشد سپس قاضی باید بر مبنای خود صدور قرار منع تعقیب عمل کند در اینجا اصلاً بحث بر سر دلیل داشتن یا نداشتن نیست. چنانچه دلیل وجود داشت یعنی پرونده معد قرار جلب به دادرسی بود در اینجا در صورت درخواست شاکی قرار ترک تعقیب صادر میشود و اگر دلیلی نبود دیگر توجهی به ترک تعقیب ننموده که قرار منع تعقیب صادر میکنیم یک منطق قدیمی است که میگوید اصل بر برائت متهم است ممکن است شخص از روی عداوت شکایت کند ولی چون دلیل ندارد بلا فاصله درخواست ترک تعقیب میدهد در اینجا چنانچه دلیلی نباشد ما باید پرونده را با صدور قرار منع تعقیب پیگیری نکنیم.
مستندات قانونی
ماده 79 قانون آیین دادرسی کیفری