صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اقلیت

ماده ۳۴۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی مقرر داشته است: «هرگاه متهم بدون ‏عذر موجه ‏حاضر نشود و دادگاه حضور وی را لازم بداند، علت ضرورت حضور در احضاریه ذکر می‌گردد و با قید اینکه ‏نتیجه عدم حضور جلب ‏است، احضار می‌شود. هرگاه متهم بدون عذر موجه حاضر نشود و دادگاه همچنان حضور وی را ‏ضروری بداند، برای روز و ساعت معین ‏جلب می‌شود. چنانچه حضور متهم در دادگاه لازم نباشد و موضوع، جنبه ‏حق‌اللهی نداشته باشد، بدون حضور وی رسیدگی و رأی ‏مقتضی صادر می‌شود»‏ به‌موجب قسمت ذیل مادهٔ یادشده؛ رسیدگی و صدور رأی مقتضی بدون حضور متهم در فرضی که «حضور متهم در ‏دادگاه لازم نباشد ‏و موضوع، جنبه حق‌اللهی نداشته باشد» تجویز شده است و مفهوم مخالف قسمت ذیل مادهٔ یادشده ‏این است؛ در جرائمی که جنبهٔ ‏حق‌اللهی دارند، نمی‌توان بدون حضور متهم رسیدگی نموده و رأی مقتضی صادر کرد مگر ‏استثنای مندرج در تبصره ۳ ماده ۴۰۶ قانون ‏آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی که مقرر ‏داشته است: «در جرائمی که فقط جنبه حق‌اللهی دارند، ‏هرگاه محتویات پرونده، مجرمیت متهم را اثبات نکند و تحقیق ‏از متهم ضروری نباشد، دادگاه می‌تواند بدون حضور متهم، رأی بر ‏برائت او صادر کند» که به‌موجب تبصرهٔ یادشده ‏رسیدگی بدون حضور متهم و صدور رأی برائت متهم تجویز شده است.‏ قانون‌گذار در ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی؛ رسیدگی و صدور رأی ‏غیابی را تجویز ‏کرده است لیکن حکم ماده را در مورد جرائمی که فقط جنبه حق‌اللهی دارند، استثناء کرده است و در ‏تبصره ۳ همان ماده صرفاً صدور ‏رأی برائت متهم را بدون حضور متهم تجویز کرده است.‏ درنتیجه قانون‌گذار رسیدگی و صدور رأی محکومیت متهم در جرائمی که صرفاً جنبه حق‌اللهی دارند را بدون حضور ‏شخص متهم تجویز ‏نکرده است و حضور متهم در رسیدگی کیفری منتهی به‌حکم محکومیت در این جرائم، موضوعیت ‏دارد.‏