صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اتفاقی

بر اساس بند (د) ماده 46 قانون آیین دادرسی کیفـری اگـر دادرس در همـان امـر جزایـی قـبلاً اظهارنظر ماهوی کرده باشد باید از رسیدگی امتناع کند پس هر اظهارنظر دیگری که به صورت ماهوی نباشد از موارد امتناع از رسیدگی نیست و در پرونده های حقوقی گرچه بند (د) ماده 91 قانون آیین دادرسی مدنی اظهارنظر را به صورت مطلـق ذکـر کـرده و کلمـه مـاهوی را اضـافه نکرده است ولی از سایر قراین و امارات چنین استفاده مـیشـود کـه در ایـن جـا نیـز منظـور اظهارنظر ماهوی است مثلاً اظهارنظر دادرس را در ردیف داور و کارشناس و گواه قرار داده که اینها همه به صورت ماهوی اظهارنظر میکنند و یا در ماده 353 قانون آیین دادرسی مـدنی پـس از آنکه قرار صادره نقض میشود پرونده جهت رسیدگی ماهوی به همان دادگاه اعاده میشـود در حالی که اگر صدور قرار و اظهارنظر شکلی از موارد امتناع از رسـیدگی باشـد ایـن تکلیـف قانونی صحیح نبوده و وقتی دادگاه بدوی به موجب قانون مـیتوانـد علـیرغـم اظهـارنظر بـه صورت صدور قرار مجدداً وارد رسیدگی ماهوی شود پس دادگاه تجدیدنظر نیـز چنـین حقـی دارد؛ مضافاً به اینکه نظریه های شماره 1361/9/6 مـورخ 7/4660 و 1360/7/15 مورخ 7/2989 اداره حقوقی نیز مؤید این نظر است که اظهارنظر اگر ماهوی باشد از موارد امتنـاع از رسـیدگی استو