صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
با عنایت به مواد 502، 522 قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره 2 ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی در فرضی که محکومعلیه از بابت محکومیت مالی در پرونده حقوقی، به لحاظ داشتن بیماری (جسمی یا روانی)، حسب نظریه پزشکی قانونی قادر به تحمل حبس نباشد؛ (ضرورت مداوا در خارج زندان) یا اینکه تحمل حبس موجب تشدید یا تأخیر در بهبودی وی باشد؛ اولاً؛ آیا مجوزی جهت آزادی محکومعلیه زندانی وجود دارد یا اینکه راهکار مقرر در مواد 502، 522 قابلیت تسری به محکومعلیه را ندارد؟ ثانیاً؛ درصورتیکه قائل به تسری و وجود مجوز جهت اعمال راهکارهای مربوطه در حق ایشان باشیم به چه نحو (ضرورت اخذ تأمین) و تا چه مدت؟
نظر هیئت عالی
نظریه اکثریت که حکم ماده 522 و 502 قانون آئین دادرسی کیفری را ناظر به محکومعلیه مالی میدانند با اخذ تأمین مناسب، صحیح اعلام میشود.
نظر اکثریت
قابلیت تسری به محکومعلیه را دارد؛ لیکن پس از اخذ تأمین متناسب امکان آزادی محکومعلیه وجود دارد و عدم ضرورت اخذ تأمین در صورتی است که پس از طرح دادخواست اعسار یا تعدیل به نحو مقتضی، ایشان معاف از پرداخت محکومبه شود و این تأمین تا زمان بهبودی پابرجاست.
نظر اقلیت
اقلیت اول: قابلیت تسری به محکوم علیه را دارد؛ لیکن بدون ضرورت اخذ تأمین؛ چرا که وضعیت جسمانی یا روانی محکوم علیه به گونهای است که این ضرورت را مخدوش مینماید. اقلیت دوم: به طور کلی قابلیت تسری را به محکوم علیه دارد؛ لیکن در صورتی که محکوم علیه به لحاظ وضعیت جسمانی یا روانی قادر به تحمل حبس نباشد بدون ضرورت به اخذ تأمین میبایست آزاد شود؛ اما اگر تحمل حبس موجب تشدید یا تأخیر در بهبودی محکوم علیه باشد اخذ تأمین متناسب ضرورت دارد و در این فرض تا زمان رفع حالت ایجادی تأمین میبایست پابرجا بماند.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 502 آیین دادرسی کیفری | ماده 522 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392