صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

موضوع مطروحه داخل در امور احوال شخصیه می‌باشد که آن نیز براساس فقه امام شافعی رسیدگی می‌گردد که در آن نیز دو نظر مطرح است: نظر نخست: به مجرد عقد ازدواج صحیح نفقه بر زوج واجب می‌شود خواه همسر مسلمان باشد یا اهل کتاب، بزرگ باشد یا کوچک، تندرست باشد یا بیمار، خواه به خانه شوهر منتقل شود یا نشود مادام که شوهر از او طلب انتقال وی به منزل خود نکند و او بدون عذر شرعی از آن امتناع ننماید چراکه خداوند متعال واجب شدن نفقه را به خود ازدواج ارتباط داده است نه به معاشرت جنسی و همبستری و نگهداری آن همانطور که این عمومیت و مطلق بودن در منابع وجوب نفقه آمده است. گروهی دیگر معتقدند سببی که به‌وسیله آن همسر استحقاق نفقه را می‌یابد آن است که شوهر او را برای حق خود و منفعت خود حبس کند و نگه دارد. بنابراین دیدگاه، همسری که برای معاشرت زناشویی صلاحیت ندارد بخاطر یک مانع طبیعی مانند خردسالی یا بیماری عارضی نفقه‌اش واجب نمی‌شود. از میان دو رای مطروحه رای نخست برتر و ارجح است با این قید که به مجرد عقد نکاح زوجه مستحق دریافت نفقه است لکن می‌بایست آمادگی و اراده برای تمکین به زوج را داشته باشد حتی در غیر مدخوله بودن در واقع همبستری در اینجا شرط نیست.