صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
آرای غیابی محاکم که ابلاغ واقعی شده و مواعد واخواهی و تجدید نظر خواهی سپری گردیده و قطعی و به اجرای احکام کیفری ارسال شده، چنانچه محکومعلیه لایحه واخواهی ارسال نماید، قاضی اجرا مجاز است به جهت قطعیت و اتمام مواعد و ابلاغ واقعی، واخواهی محکوم را نپذیرد و محکومیت را اجرا نماید؟
نظر هیئت عالی
با اتخاذ ملاک از قسمت دوم تبصره 2 ماده 427 قانون آیین دادرسی کیفری که مقرر داشته: ... قرار رد درخواست واخواهی یا تجدید نظر خواهی، در صورتی مشمول این حکم است که رای راجع به اصل دعوی، قابل تجدید نظر خواهی باشد. چنانچه تقاضای واخواهی خارج از مهلت واخواهی و بدون اعلام عذر موجه ارائه شود، دادگاه صادر کننده رای غیابی قرار رد درخواست واخواهی صادر میکند. بنابراین نظر اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان گناباد استان خراسان رضوی مورد تایید میباشد.
نظر اکثریت
رای صادره به محض انقضای مواعد واخواهی و تجدید نظر خواهی قطعی و لازم الاجرا میگردد و پذیرش یا عدم پذیرش واخواهی محکومعلیه از شئون دادگاه بدوی صادر کننده است نه اجرای احکام، بنابراین در فرض مساله و حتی به رغم ابلاغ واقعی، قاضی اجرا نمیتواند به جهت ابلاغ واقعی، نسبت به رد تقاضای واخواهی و اجرای حکم اقدام نمیآید و وظیفه دارد پرونده را به دادگاه ارسال و دادگاه حسب مقتضیات و در صورت عدم پذیرش معاذیر مطرح شده، نسبت به رد واخواهی اتخاذ تصمیم نماید. و اگر چه تبصره ۲ ماده ۴۰۶ ناظر به مواردی است که مفاد رای ابلاغ واقعی نشده باشد، لکن صرفاً در مقام بیان تکلیف محکومعلیه است که در فرض ابلاغ غیر واقعی میتواند در مهلت ۲۰ روز واخواهی نماید و بدین معنا نیست که در فرض عدم واخواهی وی در مهلت ۲۰ روزه با فرض ابلاغ واقعی، قاضی اجرا، این اختیار را دارد که از پذیرش تقاضای وی استنکاف و درخواست وی را رد کند.
نظر اقلیت
با توجه به اینکه رای صادره پس از مضی مواعد قانونی واخواهی و تجدید نطرخواهی قطعی و لازم الاجراست و مطابق بند ب ماده ۴۹۰ و ماده ۴۹۴ قانون فوق، باید بلافاصله اجرا شود و اجرای آن متوقف نمیشود مگر در موارد مقرر قانونی، که واخواهی پس از اتمام مهلت به رغم ابلاغ واقعی، در زمره موارد مقرر قانونی نمیباشد، لذا قاضی اجرا وفق مقررات، عملیات اجرایی را ادامه میدهد و درخواست واخواهی محکومعلیه بایگانی میگردد.
مستندات قانونی
ماده 406 قانو.ن آیین دارسی کیفری | ماده 490 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 494 قانون ائین دادرسی کیفری