صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اتفاقی

با توجه به نص صریح ماده 1139 قانون مدنی «طلاق، مخصوص عقد دائم است و زن منقطعه به انقضا یا بذل آن از طرف شوهر، از زوجیت خارج می‌شود»، به اعتبار عسر و حرج هم قادر به اخذ طلاق نیست و چون نفقه مخصوص عقد دائم است، به استناد ترک نفقه هم نمی‌تواند تقاضای طلاق کند مگر این‌که در حین عقد نفقه شرط شده باشد. چون شرط خلاف مقتضای ذات عقد نمی‌باشد به استناد ماده 10 قانون مدنی، معتبر و لازم‌الاجرا بوده و آنگاه قادر خواهد بود در صورت ترک انفاق دعوای طلاق اقامه کند و تنها ادعا بر اساس انقضای مدت بذل قابلیت استماع دارد و یا این‌که عیوب قابل فسخ در مرد ایجاد شود که مواد 1121 و 1123 برای زن، حق فسخ ایجاد می‌کند.