صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
آیا امکان طرح اقامه سایر دعاوی طاری در ورود ثالث که بر دعوی اصلی وارد شده وجود دارد؟ (به این شرح که؛ آقای الف، دعوی خلع ید مشاعی به طرفیت شرکاء مطرح نموده است و شخص ب با طرح دعوی ورود ثالث مبنی بر اینکه احدی از شرکاء قسمتی از اموال موضوع خلع ید مشاعی را طی مبایعهنامه عادی به وی منتقل نموده، در ادامه آقای الف (خواهان اصلی) مجدد دعوی تقابل بر دعوی ورود ثالث مبنی بر ابطال مبایعه نامه به لحاظ مستحق للغیر بودن مطرح نموده.)
نظر هیئت عالی
اولاً: عناوین ورود ثالث اصلی و ورود ثالث تبعی که در نظریه اکثریت و اقلیت آمده در قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی نیامده است. در ماده 130 قانون مذکور گفته شده که وارد ثالث ممکن است برای خود مستقلاً حقی قائل باشد یا خود را در محق شدن یکی از طرفین ذینفع بداند. ثانیاً: وارد ثالث با تقدیم دادخواست به طرفیت طرفین پرونده اصلی، در هر دو حالت فوق، نقش خواهان را دارد. ثالثاً: در همان فرضی که وارد ثالث خود را در محق شدن یکی از طرفین دعوای اصلی ذینفع میداند، بدواً باید ادعای نفع و دلیل آن را طرح و ارائه نماید. در نتیجه باید به طرفین دعوای اصلی امکان هرگونه عکسالعمل و دفاع از قبیل طرح دعوای تقابل را داد. بنابراین نظریه اقلیت صحیح است.
نظر اکثریت
باید بین ورود ثالث اصلی و تبعی قائل به تفکیک شد به این شرح که: در مورد ورود ثالث اصلی، امکان طرح دعوی طاری (مثلا تقابل بر ابطال مبایعهنامه) بر دعوی طاری (ورود ثالث) وجود دارد زیرا وارد ثالث اصلی ادعای حقی نسبت به خواسته بهصورت کلی یا جزئی دارد. بنابراین شخص وارد ثالث در موقعیت خواهان در مفهوم واقعی است و میبایست به تمام دعوی توأمان رسیدگی شود. اما اگر وارد ثالث تبعی به لحاظ اینکه این فرد هر چند ادعای حقی نسبت به خود خواسته ندارد و صرفا خود را در ذیحق شدن یکی از اصحاب دعوا ذینفع میداند و فردی وارد دادرسی شده برای تقویت موضع دیگری و دارای موقعیتی تبعی است و نمیتوان با وی معامله خواهان کرد؛ لذا نمیتوان به طرفیت وارد ثالث تبعی دعوای تقابل اقامه کرد.
نظر اقلیت
در این موضوع قائل به تفکیک مابین ورود ثالث اصلی و تبعی نیستیم و در هر دو میتوان به صورت توأمان رسیدگی کرد. چون منشأ و اصحاب دعوی واحد است.
مبحث
مستندات قانونی
ماده 130 آیین دادرسی مدنی