صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
دارنده چک بلامحل در مهلت مقرر قانونی علیه ظهر نویس چک اقامه دعوا کرده است و در جلسه اول دادرسی نیز علیه صادرکننده چک دادخواست جلب ثالث تقدیم کرده است. آیا دعوای اخیر، دعوای جلب ثالث تلقی می شود و مشمول مقررات آن است و آیا خواهان مکلف به پرداخت هزینه دادرسی همان وجه مورد مطالبه در دعوای جلب ثالث نیز است؟
نظر هیئت عالی
صادرکننده چک و ظهر نویس در مقابل دارنده چک مسؤولیت تضامنی دارند . در صورت عدم تأدیه و اعتراض، دارنده چک می تواند به هر کدام از آنها که بخواهد به صورت منفرد و یا جمع رجوع کند . اگر ظرف پانزده روز وجه چک مطالبه نشود، دیگر دعوای دارنده چک علیه ظهرنویس مسموع نخواهد بود .معمولاً دارنده چک دادخواستی علیه صادرکننده چک و ظهرنویس برای مطالبه وجه چک تقدیم می کند. در سؤال مطروحه دارنده چک فقط علیه ظهرنویس اقامه دعوا کرده و در جلسه اول دادرسی هم صادرکننده چک را به دادرسی جلب می کند. این دعوا به تجویز ماده 135 قانون آیین دادرسی مدنی بلااشکال است و خواهان باید هزینه دادرسی این دعوا را مطابق دعوای اصلی پرداخت کند.
نظر اکثریت
با توجه به صراحت ماده 137 قانون آیین دادرسی مدنی که بیان می دارد « چنانچه هر یک از اصحاب دعوا جلب شخص ثالثی را لازم بداند می تواند درخواست جلب او را کند»، مطابق ماده مذکور جلب ثالث مقید به هیچ امری نیست . در مانحن فیه با عنایت به مسؤولیت تضامنی ظهر نویس و صادرکننده چک خواهان دعوا با تمسک به آیین جلب ثالث، صادرکننده را نیز طرف دعوا قرار داده و محکومیت او را خواستار است . بنابراین، تقدیم دادخواست جلب ثالث صحیح بوده و با توجه به بخش پایانی ما ده 137 قانون آیین دادرسی مدنی هزینه دادرسی معادل دعوا اصلی نیز پرداخت خواهد شد زیرا جریان دادرسی دعوای جلب ثالث و شرایط دادخواست و موارد رد یا ابطال دادخواست آن همانند دعوای اصلی است.
نظر اقلیت
دعوای جلب ثالث از جمله دعاوی طاری محسوب می شود. دعوای طاری در جریان ر سیدگی به دعاوی اصلی مطرح می شود و از جمله امور اتفاقی است و معمولا تصمیم گیری نسبت به دعوای اصلی منوط به روشن شدن نتیجه دعوای طاری است . ولی در مانحن فیه با تمسک به مسؤولیت تضامنی صادرکننده و ظهر نویس اتفاقی بودن دعوا سالبه به انتفاع بوده چرا که محکومیت ظهر نویس منوط به روشن شدن دعوای جلب ثالث معنونه نیست لهذا دعوای جلب ثالث منتفی بوده و خواهان صرفاً می تواند دعوای اصلی به طرفیت صادرکننده مطرح کند که در این صورت رسیدگی دادگاه تواماً خواهد بود . به عبارت دیگر، چون منظور از دعوای جلب ثالث، تقویت دعوای اصلی یا مطالبه خواسته یا قسمتی از آن از مجلوب ثالث در ضمن دعوای اصلی است و در قضیه مطروحه چنین وضعیتی موجود نیست بلکه منظور خواهان، محکومیت تضامنی هر یک از خواندگان می باشد لذا شرایط دعوای جلب ثالث محقق نیست و هر کدام دعوای مستقلی محسوب می شوند و هزینه دادرسی نیز با توجه به قانون وصول برخی از در آمدهای دولت باید مستقلاً پرداخت شود.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
* قانون آیین دادرسی مدنی