صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اقلیت

صدور دستور ورود به منزل، نوعی سلب آزادی اشخاص است که نیاز به تصریح قـانونی دارد و چون در قانون آیین دادرسی مدنی، ورود به منزل پیش بینی نشده است در موارد تردید، اصل عدم جواز دستور ورود به منزل است و صرفاً در پرونده های کیفری با رعایت موازین شرعی و قانونی و در صورتی که ظن قوی به حضور متهم در مخفیگاه باشد یا ظن قوی بر وجود ابزار و آلات جرم در مخفیگاه باشد که در این صورت مـیتـوان بـه تجـویز مـاده 96 قـانون آیـین دادرسی کیفری دستور ورود به مخفیگاه را داد و در امور حقوقی نمیتوان چنین دسـتوری را در صورت تمرد خوانده از تصمیم دادگاه (اجرای قرار تأمین) صـادر کـرد. صـرفاً مـیتـوان از بابت تمرد نسبت به مأمورین دولت طبق ماده 607 قانون مجازات اسلامی اقدام کرد.