صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
آتش سوزی و تحریق بنر امام حسین (ع) توهین به مقدسات میباشد یا تحریق عمدی اموال منقول؟
نظر هیئت عالی
با عنایت به مبانی حقوق کیفری و اصولی چون اصل قانونی بودن جرم و مجازات، لزوم احراز سوءنیت خاص در جرایم علیه مقدسات و قاعده تفسیر مضیق مقررات کیفری، رفتار آتشزدن بنری که متضمن نام و شعائر امام حسین علیه السلام است، در صورتی میتواند مشمول عنوان مجرمانه «توهین به مقدسات» موضوع ماده 513 قانون مجازات اسلامی قرار گیرد که مرتکب با علم و آگاهی کامل نسبت به مفاد و محتوای بنر و با قصد اهانت به مقام قدسی و تحقیر باورهای دینی، اقدام به تحریق کرده باشد؛ والا مشمول ماده 676 همان قانون به عنوان «تحریق عمدی اموال منقول» خواهد بود. با این حال، چنانچه قصد اهانت محرز گردد، عمل ارتکابی از مصادیق تعدد معنوی بوده و وفق ماده 131 قانون مجازات اسلامی، اقدام خواهد شد. بنابراین از حیث نظری و کاربردی، معیار تمایز، احراز یا عدم احراز علم و سوءنیت مرتکب به شرح فوق است و در فقدان آن، حکم به تحریق عمدی اموال منقول صحیح و منطبق با اصول حقوقی و موازین قانونی خواهد بود.
نظر اکثریت
وفق ماده 513 قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم تعزیرات مصوب 1375) هر کس به مقدسات اسلام و یا ائمه طاهرین اهانت نماید که آتش زدن بنر امام حسین (ع) که در آن نام امام حسین علیهالسلام و سایر مقدسات اسلام در آن درج شده باشد مصداق توهین عملی و رفتاری است اگر مشمول حکم ساب النبی باشد اعدام و در غیر این صورت به حبس از یک تا پنج سال محکوم خواهد شد؛ لذا موضوع مذکور باید بررسی شود که نیت متهم چه بوده است و در صورتی که علم و آگاهی و اطلاع کامل داشته باشد و با علم و اعتقاد مبادرت به آتش زدن بنر امام حسین نموده باشد توهین به مقدسات میباشد. همچنین با توجه به ماده 676 قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم تعزیرات مصوب 1375) مصداق تحریق عمدی اموال منقول نیز میباشد که میبایست قواعد تعدد معنوی موضوع مقررات ماده 131 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 را رعایت نمود.
نظر اقلیت
سوء نیت متهم در بروز رفتار مجرمانه مذکور حائز اهمیت میباشد و در صورتی که متهم سوء نیت و علم و آگاهی نداشته باشد صرفاً موضوع مشمول ماده 676 قانون مجازات اسلامی کتاب پنجم تعزیرات اصلاحی 1399 و عنوان مجرمانه تحریق عمدی اموال منقول میباشد و مصداق اهانت به مقدسات نمیباشد.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 513 قانون مجازات اسلامی | ماده 676 قانون مجازات اسلامی