صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

با عنایت به ماده 27 قانون شوراهای حل اختلاف که مقرر داشته «تمام آراء صادره موضوع ماده 9 این قانون ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی می‌باشد. مرجع تجدیدنظر از آرای قاضی شورا حسب مورد، دادگاه عمومی حقوقی یا کیفری دو همان حوزه قضایی می باشد. چنان چه مرجع تجدیدنظر آراء صادره را نقض نماید، راساً مبادرت به صدور رای می کند. این رای قطعی است و اگر رسیدگی به موضوع در صلاحیت مرجع دیگری باشد پرونده را به مرجع صالح ارسال می کند...» و همچنین شق آخر ماده 438 قانون آیین دادرسی مدنی که مقرر داشته «هر گاه پس از رسیدگی، دادگاه درخواست اعاده دادرسی را وارد و تشخیص دهد، حکم مورد اعاده دادرسی را نقض و حکم مقتضی صادر می نماید. در صورتی که درخواست اعاده دادرسی، راجع به قسمتی از حکم باشد، فقط همان قسمت نقض یا اصلاح می گردد. این حکم از حیث تجدیدنظر و فرجام خواهی تابع مقررات مربوط خواهد بود.» و همچنین ماده 330 قانون یاد شده که اصل بر قطعیت آراء صادره دانسته و مواد 331 و 332 قانون گفته شده احکام و قرارهای قابل تجدیدنظر را احصاء نموده است که شامل رای دادگاه بدوی که در مقام تجدیدنظر خواهی از آرای شورای حل اختلاف می باشد، نمی گردد و قابلیت تجدید نظر خواهی در دادگاه تجدید نظر را ندارد لذا در ما نحن فیه دادگاه تجدیدنظر می بایست با استناد به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم استماع دعوی تجدیدنظرخواه به جهت تجدیدنظرخواهی نسبت به دادنامه قطعی صادر نماید.