صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

با توجه به اینکه ب معامله پسرش با الف را تنفیذ نموده؛ لذا بزهی متوجه پسر ب نخواهد بود چراکه معامله صحیحاً واقع گردیده و مالکیت به نحو قانونی با مبایعه‌نامه اول به الف منتقل شده است. در خصوص اقدام ب مبنی بر تنظیم مبایعه‌نامه با ج با توجه به اینکه در بحث فروش مال غیر صرفاً سوء نیت عام که همانا اراده و اختیار مرتکب در ارتکاب بزه و فعل مادی انتقال کفایت می‌نماید. در این فرض ب مرتکب فروش مال غیر شده است و اینکه به زعم هماهنگی الف و ج و همکار بودن ایشان این اقدام را انجام داده و وجهی بیش از ثمن معامله دریافت ننموده است صرفاً انگیزه شرافتمندانه محسوب و عوامل مخففه مجازات و نه رافع مجازات کیفری تلقی می‌گردد و با این اوصاف سوء نیت وی در ارتکاب بزه مخدوش نخواهد بود. شخص ج نیز با توجه به احراز ارکان مجرمانه مادی معنوی و قانونی مرتکب خرید مال غیر گردیده است. نکته قابل ذکر اینکه با توجه به منقول بودن مال موضوع شکایت دادسرا و دادگاه کیفری می‌بایست وارد بحث مالکیت و احراز آن گردد و صدور قرار اناطه به استناد ماده 21 قانون ایین دادرسی کیفری وجهی ندارد. درصورتی‌که ب را در ارتکاب بزه فروش مال غیر، فاقد سوء نیت تلقی و حکم بر برائت صادر نماییم چون بزه خرید مال غیر وابسته و منوط به احراز بزه فروشنده مال غیر می‌باشد؛ لذا مجازات شخص ج به‌عنوان خریدار امکان‌پذیر نخواهد بود. در احراز وقوع بزه این موضوع اهمیت دارد که شخص ب مطلع باشد که پسرش خودرو را به الف منتقل کرده است. شخص ج را نمی‌توان تحت عنوان کلاهبرداری تعقیب نمود چراکه جرم مرکب متشکل از توسل به وسایل متقلبانه منتهی به فریب شاکی و بردن مال شاکی می‌باشد. در فرض سوال عملیات متقلبانه و فریب نسبت به ب صورت پذیرفته و شاکی الف می‌باشد که شخص ج عملیات متقلبانه‌ای نسبت به او انجام نداده و الف فریب نخورده است.