صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اتفاقی

1- با توجه به ماده 420 قانون آیین دادرسی مدنی دادخواست اعتراض ثالث به دادگاهی تقدیم می‌شود که رأی قطعی معترض‌عنه را صادر کرده باشد؛ لذا در فرض سؤال رسیدگی به اعتراض ثالث در صلاحیت دادگاه خانواده است. نظر به اینکه صلاحیت قاضی دادگاه خانواده در فرض سؤال امری تکلیفی (و نه اختیاری) می‌باشد؛ لذا قابلیت تفویض اختیار به غیر (دادرس اجرای احکام) را ندارد؛ مخصوصاً اینکه اگر دادرس اجرای احکام دارای ابلاغ ویژه اجرای احکام باشد و صرفاً در اجرای احکام مشغول به کار باشد. اما اگر منظور از دادرس اجرای احکام دادرس علی‌البدل همان دادگاه (خانواده) باشد به نظر می‌رسد که ارجاع امر به وی با رعایت شرایط مندرج در ماده 3 قانون حمایت خانواده و با لحاظ مادتین 1 و 2 قانون اخیرالذکر مانع قانونی نداشته باشد. نظر به احصاء موارد صلاحیت محاکم خانواده به‌ عنوان مراجع اختصاصی و با صلاحیت ذاتی معین و با توجه به مواد 27 و 28 و91 قانون آیین دادرسی مدنی در صورت ارجاع امر به دادرس فاقد صلاحیت (که در پاسخ به شق دوم سؤال موضوع تبیین گردید) اگر دادگاه خانواده به معنای موردنظر قانون‌گذار که همان مراجع اختصاصی می‌باشد در حوزه قضایی تشکیل شده باشد با توجه به فقدان صلاحیت اختصاصی صدور قرار عدم صلاحیت توسط دادرس فاقد صلاحیت با توجه به اختلاف در صلاحیت ذاتی بلامانع می‌باشد؛ اما اگر دادگاه خانواده اختصاصی تشکیل نشده باشد و محاکم خانواده صرفاً مرجع عمومی اختصاص‌یافته (عمومی تخصصی) به دعاوی خانواده باشند با توجه به اینکه اختلافی در صلاحیت ذاتی وجود ندارد و شعب یک مرجع قضایی نمی‌توانند به اعتبار یکدیگر قرار عدم صلاحیت صادر کنند، موضوع با تنظیم صورت‌مجلس جهت ارجاع به مرجع صالح به نظر رئیس حوزه قضایی (مقام ارجاع) می‌رسد تا ایشان وفق تکلیف قانونی موضوع را به مرجع صالح که همان محکمه‌ی خانواده است ارجاع دهد.