صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در پروندهای به اتهام کلاهبرداری از طریق انتقال مال غیر رأی غیابی بر محکومیت متهم به تحمل حبس تعزیری و رد مال و جزای نقدی صادر شده است شاکی راجع به رد مال درخواست تجدیدنظرخواهی نموده است پرونده به دادگاه تجدیدنظر ارسال، درخواست تجدیدنظرخواهی شاکی رد شده است و دادنامه حضوری و قطعی اعلام شده پس از اعاده پرونده محکوم علیه غیابی توسط اجرای احکام کیفری دستگیر سپس نسبت به رأی صادر شده درخواست واخواهی نموده است پرونده از سوی دادستان مجری حکم به دادگاه تجدیدنظر جهت رسیدگی به واخواهی محکوم غیابی ارسال شده است حال سوال این است که مرجع رسیدگی به درخواست واخواهی با استناد به مواد 406 و 461 قانون آیین دادرسی کیفری کدام است: دادگاه نخستین صادر کننده رأی غیابی یا مرجع تجدیدنظر؟
نظر هیئت عالی
در فرض سوال متعاقب صدور رای بر تایید دادنامه بدوی، محکوم علیه غایب به موجب ماده 461 ق.آ.د.ک حق واخواهی نسبت به حکم محکومیت صادره از سوی دادگاههای تجدیدنظر را دارد.
نظر اتفاقی
با توجه به اینکه واخواهی یک مرحله از دادرسی میباشد که حق محکوم علیه غیابی است و حذف آن، موجبات تضییع حق معترض غیابی را فراهم میآورد و نیازمند به نص صریح قانونی میباشد و در استنتاج از موضوع، میبایست تفسیر به نفع متهم نمود. در فرض سوال که دادگاه تجدید نظر در مقام رسیدگی به اعتراض شاکی نسبت به میزان رد مال، درخواست تجدید نظر خواهی را مردود اعلام نموده است، اساساً دادگاه تجدید نظر حکم به محکومیت متهم صادر ننموده و از ماده 461 قانون آئین دادرسی کیفری خروج موضوعی دارد زیرا ماده فوق الذکر ناظر به مواردی میباشد که دادگاه بدوی حکم برائت متهم صادر که پس از اعتراض شاکی، پرونده در مرحله تجدید نظر، مورد رسیدگی قرار میگیرد. در این مرحله به مانند مرحله بدوی، متهم حضور ندارد. علی ایحال دادگاه تجدید نظر با بررسی مجدد دلایل قائل به محکومیت متهم بوده و در این راستا، حکم به محکومیت صادر مینماید که این رای ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ واقعی به متهم قابل واخواهی و رسیدگی در این دادگاه است. لذا در فرض سوال دادگاه بدوی میبایست به واخواهی محکوم علیه رسیدگی نماید.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 461 قانون آیین دادرسی کیفری