صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اتفاقی

نظر به اینکه اولاً؛ موضوع اختلاف با توجه به گزارش شفاهی همکار محترم قضایی و قرارهای صادره، اختلاف در صلاحیت محلی بوده نه ذاتی، چه آنکه خواهان با ادعا اثبات واقعه طلاق که محل تنازع و ترافع بوده و نسبت آن در محل اقامت خویش مبادرت به تقدیم دادخواست نموده است و در جلسه دادگاه عمومی بخش نیز براین مهم تأکید داشته است؛ فلذا در بدایت امر اختلاف در صلاحیت ذاتی مطرح نبوده چراکه شعبه دادگاه خانواده با اعتقاد به عدم صلاحیت محلی به اعتقاد صلاحیت دادگاه عمومی بخش مبادرت به صدور قرارعدم صلاحیت نموده است. ثانیاً؛ رأی وحدت رویه شماره 769 مورخ 1397/4/26 هیأت عمومی دیوان عالی کشور ناظر بر صلاحیت ذاتی بوده نه محلی. ثالثاً؛ در مقام تردید در مقام مرجع حل اختلاف بین دادگاه تجدیدنظر استان و دیوان عالی کشور به لحاظ اختصاصی بودن صلاحیت دیوان عالی کشور، حکم به صلاحیت دادگاه تجدیدنظر جهت حل اختلاف می‌شود تا راجع به اختلاف صلاحیت بین دو مرجع قضایی در حوزه قضایی یک استان اتخاذ تصمیم نماید. رابعاً؛ باتوجه به اینکه شعبه دادگاه خانواده مرجع تالی بوده، به حکم ماده 30 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/01/21 می‌بایست از نظر مرجع عالی تبعیت نموده و با حل اختلاف توسط دادگاه تجدیدنظر به عنوان مرجع عالی و تعیین صلاحیت، مرجع ذی‌صلاح مبادرت به رسیدگی نماید.