صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
طبق ماده ی ۱۲ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ زوجه می تواند در محل اقامت خوانده و یا محل سکونت خود اقامه دعوی نماید، حال پس از جدا شدن زوجین از یکدیگر و اجرای حکم طلاق، چنانچه در خصوص مسائل خانوادگی فی مابین از جمله ملاقات فرزند مشترک یا نفقه فرزند، زوجه قصد طرح دعوا داشته باشد، حکم ماده ی ۱۲ قانون مذکور پابرجا بوده، یا اینکه به عمومات قانون آیین دادرسی مدنی باید رجوع کرد؟
نظر هیئت عالی
هدف قانونگذار حمایت از زوجه است و حتی پس از طلاق و مفارقت نیز تا زمانی که دعاوی و امور خانوادگی چون حضانت و ملاقات فرزند و غیره وجود داشته باشد، حمایت قانونگذار از زوجه سابق استمرار دارد و می تواند در محل اقامت خود یا خوانده مبادرت به طرح دعوا نماید.
نظر اکثریت
نظر به اینکه قانون حمایت خانواده قانونی خاص است و قانون گذار در ماده 8 قانون مرقوم رسیدگی در دادگاه خانواده را صرفاً بدون تشریفات آئین دادرسی مدنی مجاز داشته لذا بایستی قانون خاص که استثناء می باشد در محدوده خود تفسیر نمود و از گسترش و تفسیر موسع خودداری نمود ایضاً در ماده 12 قانون حمایت خانواده قانون گذار از کلمه زوجین استفاده نموده است کلمه ای که لفظ مشق است و منظور متلبس بالمبدا است یعنی لفظ زوجین برای کسانی بکار می رود که این حالت و صفت را حقیقتاً دارا باشند ( استعمال لفظ مشق حقیقت است نه مجازی) پس از جدایی انسان بما هو انسان کلمه زوجین را برای طرفین بکار نمی برد بعبارتی از لحاظ اصول دیگر دارای حالت و وضعیت زوجیت (ما ینقضی عنه اللبس المبدا) نمی باشند النهایه اگر زوجه قصد طرح دعوی را داشته باشد بایستی به عمومات قانون آئین دادرسی مدنی رجوع کرد و اعمال مقررات م 12 ق حمایت خانواده صحیح نیست.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 12 قانون حمایت خانواده | ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب 1391