صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

با عنایت به این که تعزیر در لغت به معنای تأدیـب و تعظـیم و تـوقیر اسـت و در قرآن کریم نیز در همین معنا بکار رفته است. لسان العرب، اصل تعزیر را تأدیب می‌داند و می‌گوید: «و به این خاطر به تأدیبی که کمتر از حد باشد تعزیر گفته می‌شود کـه جانی را از بازگشت به گناه باز می‌دارد.» و مجازات‌های تعزیری از حیث شدت و میزان، بـه هـیچ وجـه نبایـد فراتـر و یـا حتـی همپایه مجازات‌های حدی باشد. لذا اعدام را نمی‌توان به‌عنوان مجازات تعزیری پذیرفت. از طرفی با نگاهی به سابقه فقهی مباحث مربوط به تعزیـرات، این‌گونه به نظر می‌رسد که سزاوار نیست در برابر جرایمی کـه از نظـر شـارع، در درجـه پائین‌تری از اهمیت نسبت به حـدود قـرار دارنـد، مجـازاتی همپایـه و یـا حتـی بیـشتر از حدود تعیین شود و با عنایت به این که مقررات قانون مجازات اسلامی در مورد جنایات عمدی و غیر عمدی را باید آخرین اراده قانونگذار در زمینه جرایم علیه اشخاص دانست باید در رسیدگی به این جرم، مواد 290 تا 295 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و 616 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 را مورد توجه قرار داد. در واقع با تصویب مقررات جدید در زمینه مجازات جرایم علیه تمامیت جسمانی در قانون مجازات اسلامی، قانونگذار به‌صورت ضمنی مجازات موضوع ماده 3 قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی را نسخ کرده است.