صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
وجود یا عدم مسئولیت پزشک و کادر درمانی در ابتلاء شخص بیماری که در بدو پذیرش در بیمارستان، تست کرونای وی منفی بوده و در بیمارستان مبتلا به این بیماری می گردد در دو فرض عمل جراحی ضروری و غیر ضروری؟
نظر هیئت عالی
اولاً؛ معیار در ایجاد مسئولیت کیفری یا مدنی با توجه به ماده 493 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 قابلیت استناد است. ثانیاً؛ مسئولیت پزشک و کادر درمان ناشی از تقصیر در تشخیص صحیح و بهموقع بیماری که منتهی به سرایت و انتشار ویروس کرونا شود، مطابق عمومات مسئولیت مدنی (ماده 45 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392) و موجبات ضمان در ذیل فصل 6 از بخش اول کتاب دیات قانون مجازات اسلامی و به ویژه مواد 495 الی 497 و همچنین ماده 295 این قانون است و تشخیص موضوع با قاضی رسیدگیکننده خواهد بود.
نظر اکثریت
اصل؛ ضمان پزشک و کادر درمانی است در فرضی که مرتکب تقصیر شده باشند. لذا نیازمند بررسی کارشناسی است؛ چنانچه حسب نظر کارشناسی تقصیری از جهت عدم رعایت دستورالعمل های مربوطه محرز شد، حسب مورد بیمارستان یا کادر درمانی مربوط مسئولیت دارند و نوع عمل اعم از آنکه ضروری یا غیر ضروری باشد تأثیری در موضوع و مسئولیت ندارد؛ به عبارت دیگر هرکس که مدعی است از طرف کادر درمانی تقصیر واقع شده باید اثبات نماید.
نظر اقلیت
در صورتی مسئولیت وجود دارد که تقصیر محرز باشد؛ در صورت وجود تقصیر در عدم رعایت دستورالعمل های مربوطه مسئولیت متوجه بیمارستان است و این مسئولیت در ارتباط با موارد ضروری است و در موارد غیر ضروری چون شخص علم و آگاهی از وضعیت موجود کشور داشته در واقع علیه خود اقدام کرده و مسئولیتی متوجه شخص نیست.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 492 قانون مجازات اسلامی | ماده 494 قانون مجازات اسلامی | ماده 495 قانون مجازات اسلامی | ماده 496 قانون مجازات اسلامی | ماده 497 قانون مجازات اسلامی | ماده 510 قانون مجازات اسلامی