صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
اگر شخصی قراردادی بنویسد مبنی بر اینکه 10 میلیون تومان قرض میدهد و شخص باید تا یک ماه دیگر آن وجه را برگرداند و در صورت عدم پرداخت هرروز تأخیر 500 هزار تومان خسارت دهد، آیا در این موارد قرارداد صحیح میباشد؟
نظر هیئت عالی
سؤال منطبق با ماده 230 قانون مدنی و رأی وحدت رویه شماره 805 مورخ 16/10/98 هیئت عمومی دیوان عالی کشور میباشد؛ لذا وجه التزام نسبت به مواردی که تعهد پرداخت وجه رایج است نیز تسری دارد. بر این اساس نظریه اقلیت مطلوب و مورد تائید است.
نظر اکثریت
با عنایت به اینکه هر شرطی اضافه بر قرض، ربا میباشد؛ حال چه شرط شود اگر نقض تعهد صورت گرفت شخص باید اضافه پرداخت کند یا اینکه رأساً در قرارداد بگویند بعد از یک ماه اضافه بر آن باید پرداخت شود، لذا در این موارد مطابق با ماده 232 از قانون مدنی که بیان میدارد هر شرط نامشروعی باطل است، لذا این شرط در قرارداد نیز باطل میباشد.
نظر اقلیت
در این موارد که در بین طرفین قرارداد میباشد، با عنایت به اینکه برای عدم پرداخت مهلت تعیین شده است و ضمانت تعیین نمودهاند مشمول شرط اضافه بر قرض نمیباشد، بلکه برای عدم انجام تعهد یا تأخیر در آن خسارت تعیین کردهاند و شرط اضافه بر قرض آن است که من به شما یکمیلیون تومان پرداخت نمایم و بگویم یک ماه دیگر 3 میلیون تومان پرداخت کن، لذا در این موارد موضوع سؤال ربایی صورت نگرفته است و شرط نیز باطل نمیباشد.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 230 قانون مدنی | ماده 232 قانون مدنی