صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
آیا ممانعت اهالی محل از نصب کافوی مخابرات، مصداق بزه موضوع ماده ۶۹۰ میباشد؟ درصورت عدم انطباق با ماده یادشده، رفتار ارتکابی چه وصف مجرمانهای دارد؟ (کافوها جعبههای بزرگ و فلزی خاکستری و یا سفید رنگ با ابعاد و ظاهر متفاوت، موجود در کنار خیابانها هستند. کابلهای ارتباطی پس از ورود به اتاق کابل دارای مسیر مشخصی میشوند. انتهای این کابلها به کافو یا همان جعبههای فلزی ختم میشوند. ارتباط مرکز تلفن با کافو از طریق فیبر نوری است. معمولاً کافوها را در جایی نصب میکنند که از نظر فنی و کابلکشی، کمترین هزینه را داشته باشد.)
نظر هیئت عالی
نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان ساری مورد تایید است. بدیهی است در احراز وقوع جرم، مرجع قضایی باید وجود ارکان سهگانه جرم (بهویژه در فرض سوال، رکن معنوی جرم) را احراز نماید.
نظر اکثریت
مستفاد از ماده 24 قانون مدنی و احراز کسب مجوز از شهرداری توسط اداره مخابرات جهت نصب کافوی مخابرات، اقدام اهالی محل، مصداق بزه ممانعت از حق موضوع ماده 690 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 میباشد. از سوی دیگر حسب مفاد ماده 159 قانون آئین دادرسی مدنی، احراز مالکیت شهرداری نیز ضرورت ندارد بلکه وجود حق انتفاع و حق ارتفاق مرجع یادشده نیز کفایت میکند.
نظر اقلیت
با عنایت به اینکه اقدام اهالی در جهت جلوگیری از ایجاد تبعات اکوسیستمی و آسیبهای جانبی بوده لذا سوء نیت اهالی محل احراز نگردیده و با عنایت به عدم تحقق رکن معنوی، انتساب بزه ممانعت از حق به نظر وارد نیست. از سوی دیگر نص قانونی درخصوص عمل انتسابی وجود ندارد. از این رو نمیتوان مشارالیهم را مورد تعقیب کیفری قرار داد.
مستندات قانونی
ماده 159 آیین دادرسی مدنی | ماده 246 قانون مدنی | ماده 690 قانون تعزیرات 1375